თ ა რ გ მ ა ნ ი: რაჲ არს ხარკი ესე, რომელსა აწ ეძიებენ? რაჟამს მოსწყჳდა ღმერთმან ეგჳპტეს ყოველი პირმშოჲ, მიერითგან ბრძანა, რაჲთა პირმშონი ძეთა ისრაჱლისათანი მისა განჩინებულ იყვნენ. ამათ პირმშოთა წილ განიჩემა ტომი ლევისი მსახურებად მარადის უფლისა.
ხოლო ოდეს-იგი აღირაცხნეს ლევიტელნი, იპოა რიცხჳ მათი უდარეს პირმშოთა მათ ერისა ებრაელთაჲსა. მაშინ ნაკლულევანებისა მისთჳს ბრძანა ნეშტთა მათგან მოღებად საჴსრად ხუთი სასწორი თავად-თავად. მიერითგან განეწესა პირმშოთაგან ხარკისა მის ესევითარისა მოჴდად.
ხოლო ვინაჲთგან ქრისტე პირმშოჲ იყო, ამის ჯერისათჳს ეტყჳან პეტრეს, ვითარცა თავსა მოწაფეთა მისთასა, რამეთუ მისა თქუმად ვერ იკადრეს. და-ღაცათუ ჯეროანი მეცნიერებაჲ მისთჳს არა აქუნდა, არამედ ვითარცა კაცსა ხედვიდეს, გარნა პატივ-სცემდეს აურაცხელთა მათთჳს სასწაულთა.
ვინაჲთგან უკუე ხარკსა მას ქალაქად-ქალაქად კრებდეს, ამისთჳს კაპარნაომს თქუეს ესე, რამეთუ მამულად მისა შერაცხილ იყო იგი. და პეტრესცა კითხვისსახედ ჰრქუეს და არა სიფიცხით: „მოძღუარმან თქუენმან არა მოგუცესა ხარკი? ხოლო მან ჰრქუა: ჰე“. მათ ჰრქუა, ვითარმედ: ჰე, მოგცეს, ხოლო უფალსა არარაჲ მიუთხრა,...