არა განრისხებაჲ ჯერ-იყო, არამედ უფროჲსად შეშინებაჲ და შეკდიმებაჲ და ცნობაჲ, ვითარმედ შეუძლებელთა საქმეთა ჴელ-ყოფაჲ არა უჴმს, არამედ არა შეიკდიმა უკეთურმან მან, არცა შეიგონა. რამეთუ ოდეს ფიცხელი და უკურნებელი სული იპოოს, შეპყრობილი სენითა საეშმაკოჲთა, არარას შეიწყნარებს ღმრთისა მიერ მოცემულსა წამალსა. და აწ იხილე ურჩულოჲ იგი, ვითარ გარდაჰმატებს უკეთურებასა თჳსსა და მკლველობასა ზედა მკლველობათა შესძინებს და უფსკრულად ჯოჯოხეთისა სულსა თჳსსა შთაჰჴდის. რამეთუ სრულიად განცოფნა იგი ეშმაკისა მისგან რისხვისა და შურისა და არარას ჰრიდებდა, არამედ ყოვლითურთ მბრძოლ ბუნებისა კაცთაჲსა იქმნა და რისხვისა მისთჳს, რომელ განრისხნა მოგუთა მათთჳს, შური იძია უბრალოთა მათ ზედა ჩჩჳლთა და ქმნა ჰურიასტანს საქმე უძ-ჳრესი ეგჳპტეს შინა პირველქმნილისა მის, ვითარცა ესერა აღმოვიკითხავთ:
მათეს სახარება 2:16
15. და იყო იქ ჰეროდეს აღსასრულამდე; რათა აღსრულებულიყო სიტყვა უფლისა, თქმული წინასწარმეტყველის მიერ: ეგვიპტით მოვუხმე ჩემს ძეს.16. მაშინ, რა იხილა ჰეროდემ, რომ მოტყუებულ იქნა მოგვების მიერ, ძალზე განრისხდა, წარგზავნა ხალხი და ამოაწყვეტინა ყოველი ყრმა ბეთლემსა და მთელს მის შემოგარენში, ორ-ორი წლისა და უმრწემესნი, თანახმად ასაკისა, რომელიც გამოიკითხა მოგვებისაგან.17. მაშინ აღსრულდა თქმული იერემია წინასწარმეტყველის მიერ, რომელიც ამბობს:
მათეს სახარება თავი 2