თარგმანი: ვინაჲთგან მოშიშ იყვნეს სლვად ქალაქსა შინა, ამისთჳს, შე-რაჲ-ვიდეს ქალაქად აღჴდეს გოდლად, რაჲთა არა ადვილად შესაპყრობელ იქმნენ. ხოლო კეთილად აღჰრაცხს მოწაფეთა, ვითარმედ, რომელნი-იგი ჯუარცუმასა მიმო-დაიბნინეს შიშისათჳს ჰურიათაჲსა, არცა ერთი მათგანი აკლდა. არამედ პეტრეს უარისყოფაჲ სამ-გზისი სამ-გზის კითხვითა და ცრემლითა აღეჴოცა, და თომა, ურწმუნო-ქმნილი, განხილვითა გუერდისაჲთა მორწმუნე-ქმნილ იყო. ყოველნივე იყვნეს პატივსა მოწფობისასა, თჳნიერ საწყალობელისა მის განმცემელისა.
ხოლო სახელები მოციქულთაჲ ესრეთ გამოითარგმანების: პეტრე - განმჴსნელად ანუ მცნობელად ანუ მსმენელად; იოვანე — მადლად ღმრთსა; იაკობ — მწიხნელად ტკივილისა; ანდრია — ძალად შუენიერად ანუ განსჯილად; ფილიპე — პირად ჴელთა ანუ პირად ლამპრისა; თომა — უფსკრულად ანუ მარჩბივად: ბართლომე — ძედ წყალთა დამკიდებულად; მატთე — მონიჭებულად; იაკობ — მპყრობელად უკუანაჲსკნელისა (ამას იაკობს ალფესსა თადეოსცა ეწოდებოდა), ხოლო სიმონ — სწავლად ცხორებისა.