თარგმანი: საცნაურ იყავნ, ვითარმედ არა ჯერ-არს ჴორცთა სიტყჳსა ღმრთისათა, რაჲთამცა ანუ პირველ ვნებისა უხრწნელად და უვნებელად ვინ იტყოდა და უკუდავად, ანუ შემდგომად ვნებისა და აღდგომისა კუალად მქონებელად ხრწნილებისა და მოკუდავებისა, ანუ ვნებათა შეწყნარებისა, რამეთუ ბუნებითნი და უცოდველნი ვნებანი და ხრწნილებანი ჩუენნი მიიხუნა ჴორცთ-შესხმითა და აქუნდეს ვიდრე ჯუარ-ცუმადმდე. ხოლო შემდგომად აღდგომისა უხრწნელ და უვნებელ ყო ვნებულებაჲ და მიკუდავებაჲ ჩუენი. ამის პირისათჳს შემოიღო მოციქულმან სიტყუაჲ საწამებელი წიგნისაგან ფსალმუნთაჲსა და ესაიაჲსსა. ხოლო ესაიაჲსი ესე სიტყუაჲ დაღაცათუ სამეოცდაათთა და სხუათა თარგმანთაგან ესრეთ გუაქუს ჩუენ: "აღგითქუა თქუენ აღთქუმაჲ საუკუნოჲ, წმიდაჲ იგი დავითისი სარწმუნოჲ" (), არამედ მოციქული ზედა-დაჰრთავს, ვითარმედ: "მიგცე თქუენ", რამეთუ, ვითარცა ჭეშმარიტად ებრაელი, თჳთ თარგმნის ებრაულისგან, და არა ჩუენთა თარგმანთაგან იჴუმევს სიტყუასა. რამეთუ მათგან თარგმნილსა "მიგცე" არა წერილ არს, არამედ მოციქული თჳთ ებრაულისაგან იტყჳს, ვითარმედ: "მიგცე თქუენ წმიდაჲ იგი დავითისი...
მოციქულთა საქმეები 13:35
34. ხოლო მკვდრეთით რომ აღადგინა იგი, რათა აღარასოდეს მიბრუნებოდა ხრწნილებას, ასე ბრძანა: „მე მოგცემთ სიწმიდეს, დავითისათვის აღთქმულს“.35. ამიტომ სხვაგანაც ამბობს: „არ ახილვინებ ხრწნილებას შენს წმიდას“.36. დავითმა, მას შემდეგ, რაც ღვთის ნებით ემსახურა თავის მოდგმას, მიიძინა, შეერთო თავის მამებს და იხილა ხრწნილება.
მოციქულთა საქმეები თავი 13