თარგმანი: რასა იტყჳ, ჵ ნეტარო! ანდამატის-სახე განუკუეთელი ეგე სული შენი შეურვებულ იქმნებისა, მარადის განმზადებული ყოველთა ძჳრთა თავს-დებისათჳს? მოგჳგებს, ვითარმედ: ჰე, რამეთუ ყოვლისა მიმართ მზა ვარ უშიშად და სიმჴნით წინა-განწყობად, თჳნიერ ხოლო ცრემლთა და თანა-ლმობისა ძმათაჲსა. ესენი მძლევენ და მერევიან, რამეთუ ესრეთ ჰნებავს ღმერთსა, რაჲთა სიკუდილამდე ყოველსა ჭირსა წინა-განვეწყობოდით, ხოლო ძმათა თანა-ლმობასა ზედა მოვდრკებოდით ლმობიერად. ესე თქუა და თანა-ლმობაჲ აჩუენა. ხოლო არა-სმენითა მათისა დაყენებისაჲთა ჩუენ სახე მოგუცა, რაჲთა, რაოდენცა თანა-გუელმოდის მშობელთა და ძმათა ჩუენთა ტირილისათჳს, არამედ ნუვე დავეყენებით განსლვად მონაზონებად, გინა თუ სხუათა რათმე ჟამიერთა და სულიერთა ღუაწლთა შეკადრებად, რომელთაგან იგინი გუაყენებდენ ჩუენ.
მოციქულთა საქმეები 21:12
11. ჩვენთან მოვიდა, პავლეს სარტყელი აიღო, ხელ-ფეხი შეიკრა და თქვა: კაცს, ვისიცაა ეს სარტყელი, ასე შეკრავენ იერუსალიმს და წარმართებს მისცემენ ხელში.12. ეს რომ გავიგონეთ, ჩვენც და იქაურებმაც თხოვნა დავუწყეთ პავლეს, არ ასულიყო იერუსალიმს.13. მან კი მოგვიგო: ამას რას სჩადით? ტირილით მიურვებთ გულს? არამცთუ შესაკვრელად, საიმისოდაც მზადა ვარ, რომ იერუსალიმში თავი შევწირო უფალ იესოს სახელს.
მოციქულთა საქმეები თავი 21