ფილიპელთა მიმართ 1:22

თარგმანი: რაჟამს თქუა "სიკუდილი - შესაძინელ", რაჲთა არავინ თქუას, ვითარმედ: "საწუთროსა ამას ცხორებასა შეასმენს, ვითარცა ბოროტსა", — ამისთჳს ზედა-დაჰრთავს ქებასა ამის ცხორებისასა, ვითარმედ: ნაყოფ საქმისა არს ჴორცთა შინა ყოფაჲ. ესე იგი არს, რამეთუ საწუთროსა ამას შინა მოქმედებითა კეთილთა საქმეთაჲთა მოიგებვის ცხორებაჲ საუკუნოჲ, და ნაყოფნი იგი მერმეთა მათ მოსაგებელთანი აქაჲსა ამის მიერ მოგუეცემიან მუშაკობისა.

...ამას მოწამეებიც ცხადყოფენ, რომლებიც სიკვდილის გამო ყველაზე ნეტარნი არიან. ამიტომ პავლესაც უბრალოდ ქრისტეში ცხოვრება კი არ სურდა, არამედ იმიტომ, რომ ეს მისთვის საქმის ნაყოფი იყო. რადგან ამბობს: „რომელი გამოვირჩიო, არა უწყი“ (ფილიპ 1:22); „შეპყრობილ ვარ ორთა ამათგან: გული მეტყჳს განსლვად და ქრისტეს თანა ყოფად, უფროჲს და უმჯობეს ფრიად“ (ფილიპ 1:23); „ხოლო დადგრომაჲ ჴორცთა შინა უნებელადრე თქუენთჳს“ (ფილიპ 1:24).

ამიტომ წინასწარმეტყველიც ამბობს: „პატიოსან არს წინაშე უფლისა სიკუდილი წმიდათა მისთა“ (ფსალმ 115:15) — არა უბრალოდ სიკვდილი, არამედ ასეთი სიკვდილი. და კვლავ, სხვაგან: „სიკუდილი ცოდვილთა ბოროტ არს“ (ფსალმ 33:22). ხედავ, ესეც საშუალო საგანია: თავისთავად არც კეთილია და არც ბოროტი, არამედ იმათ განწყობაზეა დამოკიდებული, ვინც მას იღებს? ამიტ...