„აუარებდით უფალსა, რამეთუ კეთილ, რამეთუ უკუნისამდე არს წყალობაჲ მისი;“ ().
1. საერთო მადლიერება და განგების ხილვა
ფსალმუნის ის სიტყვა, რომელსაც ხალხი ჩვეულებრივ ხმაშეწყობით გალობს, ასეთია: „ესე არს დღე უფლისაჲ, რომელ ქმნა უფალმან; ვიხარებდეთ და ვიშუებდეთ ამას შინა.“ (), და იგი ბევრს აღვიძებს; იმ სულიერ შეკრებასა და ზეციურ დღესასწაულზე ხალხი განსაკუთრებით სწორედ ამას იგალობს ხოლმე. ხოლო ჩვენ, თუ გსურთ, ზემოდან და თავიდან გავიაროთ მთელი ფსალმუნი და განმარტება არა ჩასაგალობებელი მუხლიდან, არამედ თვით შესავლიდან დავიწყოთ. რადგან მამებმა ეს მუხლი, რაკი საგალობელი იყო და ამაღლებულ დოგმატს შეიცავდა, ხალხს ჩასაგალობებლად განუწესეს: მთელ ფსალმუნს ხომ ვერ იგებდა ხალხი, რათა ამისგან მაინც სრული სწავლება მიეღო. ჩვენ კი საჭიროა, მთლიანად განვიხილოთ იგი, თუნდაც მისი შუა ნაწილი დიდ წინასწარმეტყველებას...