მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

ფსალმუნები 130:2

1. გალობა აღსავალთა. დავითისათვის. უფალო, არ გავდიდგულებულვარ და თვალნი მაღლა არ ამიწევია; და არც მივლია განდიდებისა და ჩემთვის მიუწვდომლისაკენ.2. არამედ ვაწყნარებდი და ვაყუჩებდი ჩემს სულს, ვით დედის ძუძუდან მოწყვეტილ ყრმას, ვითარცა ძუძუს მოწყვეტილი, ისეა ჩემში ჩემი სული.3. ესავდეს ისრაელი უფალს ამიერიდან უკუნისამდე.
ფსალმუნები თავი 130
2. არამედ ვაწყნარებდი და ვაყუჩებდი ჩემს სულს, ვით დედის ძუძუდან მოწყვეტილ ყრმას, ვითარცა ძუძუს მოწყვეტილი, ისეა ჩემში ჩემი სული.
ფსალმუნი 130-ის განმარტება
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: Sasoeba.ge
რედ: Sasoeba.ge

„უფალო, არა ამაღლდა გული ჩემი, არცა განსცხრებოდეს თუალნი ჩემნი; არა ვიდოდე მე მდიდართა თანა, არცა უსაკჳრველესთა ჩემთა თანა,“ ().

1. თავმდაბლობა და უფალზე დამყარებული სასოება

სხვა თარგმანი: „არცა ამაღლებულან“ ()1. „არა ვიდოდე მე მდიდართა თანა, არცა უსაკჳრველესთა ჩემთა თანა“ (). სხვა თარგმანი: „განდიდებათა შორის“ ()2. სხვა თარგმანი: „დიდებულებებში, არც ჩემზე აღმატებულებში“ ()<a...

სრულად ნახვა

დამოწმებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის