ფსალმუნები 2:3

...სიტყვებს განუწყვეტლივ. და დავითიც, კაიაფას იმ ავაზაკურ სამსჯავროს რომ აღწერს, ამბობს, რომ სწორედ ამის გამო დაიღუპეთ. რადგან, როცა თქვა: „განვხეთქნეთ აპაურნი მათნი და განვაგდოთ ჩუენგან უღელი მათი“ (ფსალმ 2:3), შემდეგ დაურთო: „მაშინ იტყოდის მათდა მიმართ რისხვითა მისითა და გულისწყრომითა მისითა შეაძრწუნნეს იგინი“ (ფსალმ 2:5). ხოლო ესაიამ, როცა თქვა: „ვითარცა ცხოვარი, კლვად მიმართ მიიყვანა“ (ესაია 53:7), შემდეგ დაურთო: „და მივსცნე უკეთურნი დაფლვისა მისისა წილ და მდიდარნი სიკუდილისა მისისა წილ“ (ესაია 53:9); და კვლავ სხვაგან, ვენახზე საუბრისას: „ველოდე, რაჲთამცა ყო მშჯავრი, ხოლო ყო უშჯულოება; და არა სიმართლე, არამედ ღაღადება“ (ესაია 5:7). მაგრამ რომელ ღაღადებას? „ჯუარს-აცუ, ჯუარს-აცუ ეგე!“ (იოან 19:6)...