2 Corinthians 1:4

თარგმანი: ვინაჲთგან პირველსა მას ებისტოლესა შინა აღეთქუა კორინთელთადა მისლვაჲ მათდა, ამისთჳს აწ მადლობისაგან ღმრთისა აუწყებს მათ მიზეზსა დაყოვნებისასა, ვითარმედ ჭირთა შინა იყო და აწღა გამოიჴსნა. ხოლო არა იტყჳს სრულიად გამოჴსნასა, რამეთუ უწყის სარგებელი ჭირთა შემთხუევისაჲ, და მარადის განმზადებულ არს თავს-დებად მათდა, არამედ ამისთჳს ოდენ ჰმადლობს, ვითარ ყოველსავე თანა განმრავლებასა ჭირთასა განამრავლებს ნუგეშინის-ცემასაცა, რაჲთა ადვილად და შეუწუხებელად თავსდებითა ჭირთაჲთა მოვიგოთ გჳრგჳნი მოთმინებისაჲ.

...რდება, წარსულითაც და მომავლითაც ანუგეშებს: წარსულიდან, როცა ასე ამბობს: „კურთხეულ არს ღმერთი და მამაჲ უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესი, მამაჲ მოწყალებათაჲ და ღმერთი ყოვლისა ნუგეშინის-ცემისაჲ“ (2 კორ 1:3), რომელიც „ნუგეშინის-მცემს ჩუენ ყოველთა შინა ჭირთა ჩუენთა“ (2 კორ 1:4), „რომლითა ნუგეშინის-ცემულ ვართ ჩუენ ღმრთისა მიერ“ (2 კორ 1:4); მომავლით კი ამბობს: „ვერ ღირს არიან ვნებანი იგი ამის ჟამისანი მერმისა მის თანა დიდებისა, რომელ გამოჩინებად არს ჩუენდა მომართ“ (რომ 8:18).

ამიტომ ფსალმუნის მთქმელიც ამბობს: „მოვიჴსენე დღეთა პირველთა და ვიწურთიდ ყოველთა მიმართ საქმეთა შენთა“ (ფსალმ 142:5). უბრალოდ არ უთქვამს: „მოვიჴსენე“ (ფსალმ 142:5), არამედ: „ვიწურთიდ“ (ფსალმ 142:5); ესე იგი, საქმედ და დიდ წვრთნად გავიხადე, რომ ძველებს შემთხვეული ამბები ჩემს თავში თვითონვე გამეშალა და განმეხილა. რ...