თარგმანი: უსაკუთრეს არს ესრეთ: და ვჰგონებ, არარაჲთ დაკლებულ ყოფად ზეშთასრულთა მათ მოციქულთაგან. ესე იგი არს, ვითარმედ არღარა ცრუმოციქულთა თანა-შევატყუებ თავსა ჩემსა, არამედ ესრეთ მგონიეს, ვითარმედ არცაღა თჳთ მათ ჭეშმარიტებისა ქადაგთაგან და ყოვლად სრულთა მოციქულთა დაკლებულ ვიქმენ; რამეთუ ზეშთასრულად პეტრეს უწოდს, იაკობს და იოვანეს. ამას რაჲ იტყჳს, არა თუ თავსა თჳსსა აღიმაღლებს, რომელი-იგი გარდამატებულებითა სიმდაბლისაჲთა სხუასა ადგილსა ნარჩევად მოციქულთა და არცა თუ ღირსად სახელისა სამოციქულოჲსა უწოდს თავსა თჳსსა, არამედ რაჲთა არავინ ჰგონოს დაკნინებასა ამისსა თანა დაკნინებულ ყოფად სახარებაჲ იგი, ქადაგებული ამის მიერ; ვითარმცა ანუ იგინი უმეტეს იყვნეს ამისსა, მეცნიერებასა შინა ქადაგებისასა, ვითარცა პირველ წოდებულნი, ანუ ესე — უდარეს მათსა, ვითარცა უკუანაჲსკნელ მოსრული. ამისთჳს აწ თავს-იდებს ქებასა თავისა თჳსისასა, და აქაცა არა თუ ცილობით და სილაღით, არამედ ფრიად სიმშჳდით და სიმდაბლით იტყჳს, ვითარმედ: "ვჰგონებო", არა თუ დავამტკიცებ.
2 Corinthians 11:5
4. For if he that cometh preacheth another Jesus, whom we have not preached, or if ye receive another spirit, which ye have not received, or another gospel, which ye have not accepted, ye might well bear with him.5. For I suppose I was not a whit behind the very chiefest apostles.6. But though I be rude in speech, yet not in knowledge; but we have been throughly made manifest among you in all things.
2 Corinthians თავი 11