თარგმანი: შეეშინა სიზრქესა მსმენელთასა, ნუუკუე ესმოდის რაჲ ახლისა ამის დიდებისა აღმატებულებაჲ, ნუ სადა ხილული ესე ოდენ ჰგონონ აწინდელი. ამისთჳს ყოფადისა მიმართ წარავლენს სასოებისა საუკუნეთა კეთილთაჲსა, და ეტყჳს, ვითარმედ: ვინაჲთგან ესევითარისა საუკუნოდ წარუვალისა დიდებისა სასოებითა აღსავსე ვართ, ვითარ-იგი უსაკუთრეს არს, მრავალი კადნიერებაჲ ვიჴუმიოთ. ესე იგი არს, ფრიადითა — კადნიერებითა ქადაგებაჲ სიტყუასა ამას ცხორებისასა.
11. For if that which is done away was glorious, much more that which remaineth is glorious.12. Seeing then that we have such hope, we use great plainness of speech:13. And not as Moses, which put a vail over his face, that the children of Israel could not stedfastly look to the end of that which is abolished:
2 Corinthians თავი 3