მოციქულისაჲ: და არა თუ კუალად თავთა თჳსთა შეგასწავებთ თქუენ, არამედ მიზეზსა გცემთ თქუენ სიქადულისასა ჩუენთჳს (5,12).
თარგმანი: ყოველსა ადგილსა მოსწრაფე არს, რაჲთა არავინ ჰგონოს თუ საქებელად თჳსსა იტყჳს მაღალთა სიტყუათა; ამისთჳს აწინდელთა ამათ სიტყუათა მიზეზად ეტყჳს კორინთელთა, ვითარმედ: არა ამისთჳს ვთქუენ, რაჲთა აწღა სადმე კუალად შეგასწავო თქუენ თავი ჩემი, ადრითგან შესწავებული, არამედ ამისთჳს, რაჲთა გაქუნდენ სიტყუანი ესე წინა-განსაწყობელად ცრუმოციქულთა მათ და ცრუმოძღუართა ჩუენდა მომართისა კიცხევისა და ბასრობისა, და ამით სიქადულითა აღჳრ-ასხმიდეთ მათ, რაჲთა არა დამდაბლებასა თანა ჩუენ ჭეშმარიტებისა ქადაგთასა დააკნინონ მათ ქადაგებაჲცა ესე ჩუენი.
მოციქულისაჲ: რაჲთა გაქუნდეს მათდა მიმართ, რომელნი-იგი პირსა ხოლო წინაშე იქადიან და არა გულითაცა (5,12).
თარგმანი: ესე არს პირსა ხოლო წინაშე სიქადული, რაჟამს კაცი საჩუენებელად კაცთა რასმე იტყოდის, პირითა რეცა კეთილსა, ხოლო გული მისი ცალიერ იყოს კეთილისაგან; ანუ თუ კუალად, მაჩუენებლობით რასმე ჰყოფდეს და სული მისი უნაყოფო იყოს საქმისა მისგან.