Ephesians 3:2

თარგმანი: ვინაჲთგან ყოველთა მეუფისაჲ წარმოთქუა, აწ თავისაცა თჳსისასა წარმოუთხრობს, ვითარმედ: "იგი ჯუარს-ეცუა თქუენთჳს, ხოლო მე, აჰა ესერა, შეკრულ ვარ მისთჳს და სიკუდიდ განმზადებულ", რამეთუ რაჟამს ებისტოლესა ამას წერდა, კრულებათა შინა იყო; რაჲსაღამცა სხჳსათჳს, თჳნიერ წარმართთა ქადაგებისათჳს, რომელი-ესე წინაჲსწარ ჰრქუა ღმერთმან ანანიას, ვითარმედ: "ჭური რჩეული მიპოვნიეს იგი ჩემდად, რაჲთა ეტჳრთოს სახელი ჩემი წინაშე წარმართთა" (საქმ. 9:15), რომლისათჳსცა ზეგარდამო წოდებითა და დაბრმობითა თუალთაჲთა ქმნილსა მოქცევასა თჳსსა უწოდს, არა მოღუაწებად მადლისა, არამედ, ვითარ-იგი უსაკუთრეს არს, განგებულებად მადლისა; რამეთუ არა კაცთა მიერ განისწავლა, არამედ ქრისტეს მიერ, რომელმან-იგი ჰრქუა, ვითარმედ: "შორიელთა მიმართ წარმართთა მიგავლინებ შენ" (საქმ. 22:21).

...რება შენი ძალით კი არ განსაჯო, არამედ ღვთის ძალით; რადგან შენი წილია არჩევა და მოწადინება, ღვთისა კი — შემსუბუქება და დაცხრობა. შემდეგ მისი ძალის მტკიცებულებებსაც უჩვენებს: დაფიქრდი, როგორ იხსენი, როგორ იხმე, როგორც სხვაგან ამბობს: „ძალისა მისებრ შეწევნისა ჩუენ შორის“ (ეფეს 3:20)¹. ამრიგად, ცის შექმნაზე უფრო დიდი ძალა იყო ეს: ქვეყნიერების დარწმუნება.

მაშ, როგორ იქნა ხმობილი, ამბობს, „წმიდა ხმობით“? ესე იგი, წმინდანებად გვქმნა, თუმცა ცოდვილები და მტრები ვიყავით; და ესეც ჩვენგან კი არაა, ღვთის ნიჭია. თუ მაშასადამე იგი ხმობით ძლიერიც არის და კეთილიც, რადგან ეს მადლით ქმნა და არა ვალდებულებით, შიში აღარ გვმართებს. რადგან მან, ვინც მაშინ, როცა ცხონება გვჭირდებოდა და მტრებიც ვიყავით, მადლით გვიხსნა, როცა შრომაში მყოფთაც დაგვინახავს, განა მით უმეტეს არ შეგვეწევა? **„არა საქმეთა ჩუენთათჳს“*...