Ephesians 5:6

თარგმანი: ნუუკუე და იყვნეს ვინმე ეფესელთა შორის მეტყუელნი ესრეთ, ვითარმედ: ენება ღმერთსა, რაჲთა მცირეთაგან კრძალებითა დიდთაგან განგუაყენნეს, თუ არა, ვითარმცა თანამდებ გეჰენიისა გუყვნა სიტყუამან ამან, ვითარმედ: "ცოფ"? ანუ ვითარმცა კერპთმსახურება იყო ანგაჰრებაჲ? — ამისთჳს ეტყჳს მოციქული, ვითარმედ: ნუმცა ვინ გაცთუნებს თქუენ ცუდითა სასოებითა, რამეთუ არა არს ტყუვილ სიტყუათა შინა ქრისტესთა; ამისთჳს ყოველი, რომელი მას უთქუამს სასუფეველისაგან განმთხეველად და გეჰენიად მიმყვანებელად, უკუეთუ არა სწორებით განეყენნეთ ყოველსა, დიდსა და მცირესა, საქმით სცნათ აღსრულებაჲ სიტყუათა მისთაჲ, მაშინ ოდეს არღარას გერგებოდის მიყვანებულთა გეჰენიად, და განვრდომილთა მკჳდრობისაგან სასუფეველისა, რომელი-იგი ქრისტესი არს, ამისთჳს, რამეთუ განჴორციელებითა მისითა გუეხარა სასუფეველი ცათაჲ, ხოლო ღმრთისაჲ — ამისთჳს, რამეთუ ზოგადი არს ყოველივე სრულებაჲ და უნაკლულოებაჲ კეთილთაჲ — მამისა და ძისა და სულისა წმიდისაჲ, სამგუამოვნისა ერთღმრთეებისაჲ.

...“** (1 თეს 2:16). „რამეთუ დღემან მან გამოაცხადოს, რამეთუ ცეცხლითა გამოჩინებად არს“ (1 კორ 3:13). და კვლავ: „რამეთუ ამისთვის მიიწევის რისხვაჲ ღმრთისაჲ ნაშობთა მას ზედა ურჩებისათა“ (ეფეს 5:6). მაგრამ ეს სიტყვები მაშინ არის, როცა გონს მოყვანა სჭირდება; ხოლო როცა ნუგეშისცემა სჭირდება, წარსულითაც და მომავლითაც ანუგეშებს: წარსულიდან, როცა ასე ამბობს: „კურთხეულ არს ღმერთი და მამაჲ უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესი, მამაჲ მოწყალებათაჲ და ღმერთი ყოვლისა ნუგეშინის-ცემისაჲ“ (2 კორ 1:3), რომელიც „ნუგეშინის-მცემს ჩუენ ყოველთა შინა ჭირთა ჩუენთა“ (2 კორ 1:4), „რომლითა ნუგეშინის-ცემულ ვართ ჩუენ ღმრთისა მიერ“ (2 კორ 1:4); მომავლით კი ამბობს: „ვერ ღირს არიან ვნებანი იგი ამის ჟამისანი მერმისა მის თანა დიდებისა, რომელ გამოჩინებად არს ჩუენდა მომართ“ (რომ 8:18).

ამიტომ ფსალმუნის მთქმელიც ა...