...მე დრტჳნვიდეს და წარწყმდეს მომსრველისა მისგან“** (). და როდის დრტვინავდნენ? მაშინ, როცა ამბობდნენ: „არა ყოფისათჳს საფლავთასა ეგჳპტეს გამომიყუანენა ჩუენ მოსიკუდიდ უდაბნოსა ზედა?“ (). სხვები კი გართობის გამო, როგორც ამბობს: „დასხდა ერი იგი ჭამად და სუმად და აღდგეს სიმღერად“ (). სხვები კი ლანძღვის გამო. „და რომელმან ჰრქუას ძმასა თჳსსა ცოფ, თანა-მდებ არს იგი გეჰენიასა მას ცეცხლისასა“ (). და ამათზე უფრო მრავალნი სხვა მიზეზებით დაიღუპნენ, რადგან თავიანთი პირი არ დაიცვეს. ხოლო თუ გინდა მოისმინო, როგორ იღუპებიან ზოგნი უდროო დუმილის გამოც, მე გაჩვენებ. რადგან ამბობს: **„და არა თუ განამკაცრო იგი, არცა ჰრქუა განმკაცრება უსჯულოსა მოქცევად მისა გზათაგან მისთა, ცხოვნებად მისსა, უსჯულოჲ იგი უსჯულოები...
10. And when Pharaoh drew nigh, the children of Israel lifted up their eyes, and, behold, the Egyptians marched after them; and they were sore afraid: and the children of Israel cried out unto the LORD.11. And they said unto Moses, Because there were no graves in Egypt, hast thou taken us away to die in the wilderness? wherefore hast thou dealt thus with us, to carry us forth out of Egypt?12. Is not this the word that we did tell thee in Egypt, saying, Let us alone, that we may serve the Egyptians? For it had been better for us to serve the Egyptians, than that we should die in the wilderness.
Exodus თავი 14