მაშ, ახლაც, კაცთმოყვარე უფლისადმი ვილოცოთ, რომ ენა წარმართოს ჩვენთვის საძიებლის აღმოსაჩენად, და თქვენ ჩვეულ სწავლებას შემოგთავაზებთ, ჯერ კი, საყვარელნო, თავად საკითხავს განგიმარტავთ. „და გამოუჩნდა, — ნათქვამია, — უფალი აბრამს და ჰრქუა მას" (). ხომ სიმართლეს ვამბობდი თავიდან, რომ დიდ საუნჯეს მოიცავს ეს მოკლე სიტყვები? აი, თავად ამ სიტყვების დასაწყისია უცნაური და ახალი: „და გამოუჩნდა უფალი ღმერთი აბრამს". პირველად ვხედავთ, რომ წერილმა ეს სიტყვა ხმარა: „გამოუჩნდა". ასეთი გამოთქმა საღვთო წერილს არ ხმარია არც აბელის, არც ნოეს და არც სხვა ვინმეს ისტორიაში. მაშ, რას ნიშნავს ეს სიტყვა: „გამოუჩნდა"? ხომ თავად წერილი სხვა ადგილას ამბობს: „ვერ ძალ-გიც პირისა ჩემისა ხილვად, რამეთუ არა არს კაცი, რთმელმან იხილა პირი ჩემი და ცხონდა" ()? მაშ, რას ვიტყვით ახლა, როცა წერილი ამბობს, რომ ღმერთი გამოჩნდა? როგორ გამოუჩნდა მართალს? ნუთუ თავად ღვთის არსება იხილა? არა, ნუ იყოფინ! მაშ, რა? ღმერთი ისე გამოჩნდა, როგორც მხოლოდ მას ეცოდინება და როგორც...
Genesis 12:7
6. And Abram passed through the land unto the place of Sichem, unto the plain of Moreh. And the Canaanite was then in the land.7. And the LORD appeared unto Abram, and said, Unto thy seed will I give this land: and there builded he an altar unto the LORD, who appeared unto him.8. And he removed from thence unto a mountain on the east of Bethel, and pitched his tent, having Bethel on the west, and Hai on the east: and there he builded an altar unto the LORD, and called upon the name of the LORD.
Genesis თავი 12