რომ ის დიდი სიბრძნით იყო დაჯილდოვებული, ახლა მომხდარით შეგიძლია დარწმუნდე. „და მოიყვანნა იგინი, — ნათქვამია, — ადამისა ხილვად... რაჲძი უწოდოს მათ". ამას ღმერთი იმისთვის აკეთებს, რათა ადამის დიდი სიბრძნე გვიჩვენოს. და კვლავ: „რომელიცა უწოდა ადამ, იგი არს სახელი მათი". თუმცა ეს არა მხოლოდ იმისთვის კეთდება, რომ მისი სიბრძნე ვნახოთ, არამედ იმისთვისაც, რომ სახელთა დარქმევაში ბატონობის ნიშანი ჩანდეს. ადამიანებსაც აქვთ ჩვეულება, თავიანთი ხელმწიფების ნიშნად მონებს, რომელთაც იყიდიან, სახელებს უცვლიან. ისე ღმერთიც ადამს, როგორც მეპატრონეს, ყველა უტყვ ცხოველს სახელს აძლევინებს. ამ სიტყვებს, საყვარელო, უყურადღებოდ ნუ გამოტოვებ, არამედ იფიქრე, რა სიბრძნე იყო საჭირო, რომ სახელი დაერქმია ფრინველთა, ქვეწარმავალთა, მხეცთა, პირუტყვთა და სხვა უტყვთა ამდენ სახეობას — შინაურებს, ველურებს, წყალში მცხოვრებთ, მიწისგან წარმოშობილთ — ყველა მათგანს სახელი დაერქმია, და თანაც საკუთარი, თითოეული სახეობისთვის შესაფერისი. „ყოველთა, — ნათქვამია, — ... რომელიცა უწოდა ადამ..., იგი არს სახელი მათი". ხედავ ხელმწიფების სისრულეს? ხედავ ბატონობის ძალას? იფიქრე,...
Genesis 2:20
19. And out of the ground the LORD God formed every beast of the field, and every fowl of the air; and brought them unto Adam to see what he would call them: and whatsoever Adam called every living creature, that was the name thereof.20. And Adam gave names to all cattle, and to the fowl of the air, and to every beast of the field; but for Adam there was not found an help meet for him.21. And the LORD God caused a deep sleep to fall upon Adam, and he slept: and he took one of his ribs, and closed up the flesh instead thereof;
Genesis თავი 2