მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

Habakkuk 1:13

12. Art thou not from everlasting, O LORD my God, mine Holy One? we shall not die. O LORD, thou hast ordained them for judgment; and, O mighty God, thou hast established them for correction.13. Thou art of purer eyes than to behold evil, and canst not look on iniquity: wherefore lookest thou upon them that deal treacherously, and holdest thy tongue when the wicked devoureth the man that is more righteous than he?14. And makest men as the fishes of the sea, as the creeping things, that have no ruler over them?
Habakkuk თავი 1
13. Thou art of purer eyes than to behold evil, and canst not look on iniquity: wherefore lookest thou upon them that deal treacherously, and holdest thy tongue when the wicked devoureth the man that is more righteous than he?

განმარტებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის

ფსალმუნი 142-ის განმარტება
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: Sasoeba.ge
რედ: Sasoeba.ge
5. ღმრთის საქმეთა ხსოვნა და დაცემულთა აღდგომა:

...12. ამიტომ, როცა რაიმე ბოროტს ჩავიდენთ, ღმერთი პირს იბრუნებს. რადგან ამბობს: „წმიდა არს თუალი არა ხედვად ბოროტისა, და ზედ დახედვად ტკივილთა ზედა შეუძლოს არსადა“ ().

ამიტომ პირს იბრუნებს მათგანაც, ვინც სასოწარკვეთას მისცემია. ამიტომ ამბობს: „და ვის ზედა მივიხილო, არამედ ანუ მდაბალსა ზედა და მყუდროსა და მძრწოლარესა სიტყუათაგან ჩემთა?“ (). მაშ, ამ სათნოებას ვესწრაფოთ, რათა მისი პირი ჩვენკენ მოვაქციოთ და ბოროტების უფსკრულებში არ ჩავცვივდეთ, სადაც დიდი სიბნელე იპყრობს. დაცემულებსაც შეუძლიათ კვლავ აღდგნენ. ამიტომ დაცემულები ქვემოთ დაგდებულნი არ უნდა დარჩნენ. ხოლო ცოდვის ბუნება ისეთი ორმოა, რომელსაც მძვინვარე მხეცები ჰყავს და სიბნელით არის სავსე. ამიტომ ორმოში ჩავუშვათ წერილთა თოკები...

სრულად ნახვა
ფსალმუნი 10-ის განმარტება
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: Sasoeba.ge
რედ: Sasoeba.ge
3. ღვთის სასოება და ამქვეყნიური მახეები:

...ენ დროს და ამაში დაიხარჯებიან. შემდეგ მიზეზიც მოდის: ყოველივეს მხედველი არ დაუშვებს, რომ ეს დაუსჯელად ჩაიაროს. ამასვე ამბობს სხვა წინასწარმეტყველიც: „წმიდა არს თუალი არა ხედვად ბოროტისა, და ზედ დახედვად ტკივილთა ზედა შეუძლოს არსადა“ (); ამასვე ესეც წარმოაჩენს, როცა ამბობს: „რამეთუ მართალ არს უფალი და სიმართლენი შეიყუარნა“ (). ღვთისთვის განსაკუთრებით დამახასიათებელი ეს არის: მართალი საქმეები და სისწორე შეიწყნაროს; ხოლო სხვაგვარად მიმდინარე საქმეებს ბოლომდე ვერ მოითმენს. ამიტომაც ფსალმუნის დასაწყისში ამბობდა: „უფალსა ვესავ; ვითარ ეტყჳთ სულსა ჩემსა: იცვალებოდე მთათა ზედა, ვითარცა სირი?“ ().

რადგან ისინი, ვინც ამქვეყნიურზე არიან მინდობილნი, ბეღურაზე უკეთეს მდგომარეობაში არ არიან: იგი უდაბნოს იმედად მყოფი ყველასთვის ადვილად დასაჭერი ხდება. ასეთია ისიც, ვინც ფულზე ამყარებს სასოებას. ...

სრულად ნახვა