Hebrews 11:4

...„როგორც ქრისტემ აღადგინა თავისი თავი, ასევე აღადგენს ყველა მისიანს“ (I კორინ. 15,23), ოღონდ მეორედ მოსვლის შემდეგ და ეს ჟამი ყველასთვის ერთდროულად დადგება; პირველმშობლების დროიდან მოყოლებული, ვიდრე ქვეყნის აღსრულებამდე მყოფნი ღვთისასთნო სულნი სულიერ სხეულს შეიმოსავენ და სრული სიხარულით ყველა ერთად განიხარებს (ებრ. 11,40); ცოდვილნიც შეიმოსავენ უხრწნელ სხეულს, ოღონდ მარადიული ტანჯვისთვის.

საყოველთაო აღდგომით, ვიბრუნებთ რა უკვდავ ცხოვრებას, ვიძენთ სრულყოფილ ერთობას ჩვენს ახლობლებთანაც, რომელთანაც სიკვდილმა გაგვყარა, ვიძენთ სრულყოფილ კავშირს ღმერთთან და წმინდანთა დასთან.

ამიტომაც ბრძანებს იესო ქრისტე „ჩემი ხორცის მჭამელს და ჩემი სისხლის შემსმელს (ანუ ზიარებით მადლის მიმღებს) საუკუნო სიცოცხლე აქვს და მე მას აღვადგენ უკანასკნელ დღეს ... და ამ პურის მჭამელი უკუნისამდე იცოცხლებს“ (ინ. 6.56,58).

ასეთი ენით გამოუთქმელი საღვთო სიხარული მოგვანიჭა აღდგომის დღემ და იქცა იგი ჩვენთვის დღესასწაულთა დღესასწაულად, ზეიმთა ზეიმად;

ყოველი კვირა დღეც მის სიხარულს ატარებს და ცისკრის ჟამზე მონაცვლეობით იკითხება აღდგომასთან დაკავშირებული 11 ამონარიდი ოთხი სახარებიდან. ამასთან, აღდგომის ზეიმის განსაკუთრებულობა განსაზღვრავს მთელი...

...ხით განსხვავებულნი; თუმცა შევნიშნავთ იმასაც, რომ დიდი წმინდანებიც ჯერ არ არიან სრულ ნეტარებაში, რადგან მათ სულებს, მაცხოვრის აღდგომილი სხეულის მსგავსი, თავისი უკვდავი და უხრწნელი სხეული არ შეუმოსავთ. „ღმერთმა ჩვენთვის უმჯობესი წინასწარ გაითვალისწინა, რათა ისინი (მართალნი) უჩვენოდ არ გამხდარიყვნენ სრულქმნილნი (ებრ. 11, 40)“, - წერს პავლე მოციქული.

• რატომ არის სულით და ხორცით განღმრთობა აუცილებელი?

• ასეთად შევიქმენით! მაგალითად, ანგელოზები მხოლოდ სულნი არიან. ადამიანი კი თავის თავში აერთიანებს სულსა და ხორცს, ანუ ხილულ და უხილავ სამყაროს. სხეულით იგი მატერიას (ნივთიერ, მცენარეულ და ცხოველურ სამყაროს) მოიცავს, სულით კი, – ანგელოზთა თანაზიარია. ბუნებითად ყოვლისშემომკრები, ყოვლისმომცველი მხოლოდ უფალია. მან ინება, რომ ჩვენც მსგავსი პატივი გვქონოდა და ამიტომაცაა ადამიანის დანიშნულება განსაკუთრებული.

• როგორ აღდგება, მაგალითად, ათასი წლის წინ გარდაცვლილის სხეული, როდესაც მისი ძვლებიც კი შეიძლება აღარ არსებობდეს?

• მიწაში დაფლული ხრწნადი სხეული სტიქიონებად იშლება, მაგრამ ღმერთი მას კვლავ შემოკრებს და განსხვავებული სახით აღადგენს; როგორც მაგნიტი ქვიშის გორაში გაბნეულ რკინის ნამცეცებს ადვილად გამოარჩევს, ასევე ჩვენი სულიც, უფლის ყოვლისშემძლეობით, თა...

...მენა აბრაჰამს ღმერთი და შეერაცხა მას სიმართლედ"** (რომ 4:3). რას ამაყობ, იუდეველო, წინადაცვეთით? იცოდე, რომ მის გარეშეც ბევრი მართალი იყო. აი, აბელმა რწმენით შეწირა მსხვერპლი, როგორც პავლეც ამბობს მის შესახებ: "სარწმუნოებით უმრავლესი მსხუერპლები შეწირა ღმრთისა აბელ კაენისა" (ებრ 11:4); ენოქიც ცოცხლად აღიტაცა (ღმერთმა), ნოეც იხსნა საშინელი წარღვნისგან თავისი დიდი სიმართლისთვის; აბრაამიც, ჯერ კიდევ წინადაცვეთამდე, დიდებულ იქნა ღვთის მიმართ რწმენისთვის. ასე უძველესი დროიდან და თავიდანვე ადამიანის მოდგმა რწმენით იხსნებოდა. ამიტომაც კაცთმოყვარმა უფალმა ნება დართო, მასთვის შეწირულიყო მსხვერპლი, რათა მათი მეშვეობით ადამიანებს, რომლებიც მაშინ ჯერ კიდევ ნაკლებად სრულყოფილნი იყვნენ, შეძლებოდათ ღვთისადმი მადლობის გამოხატვაც და კერპთმსახურების სენისგან თავის არიდებაც. მართლაც, თუ ამ შეწყნარების შემდეგაც მრავალმა ვერ აიცდინა დაცემა, ვინ თავიდან აიცილებდა დამღუპველ ცთომილებას, ამგვარი შეწყნარება რომ არ ყოფილიყო? "და იყნოსა უფალმან ღმერთმან სული სულნელებისაჲ". მაგრამ ასე არ (მოექცა) უმადურ იუდეველებს. როგორ? მოისმინე წინასწარმეტყველი, რომელიც ამბობს: "საკმეველი საძაგელ არს ჩემდა" (ეს 1...

..., რომ ამის სამართლიანობაში დარწმუნდე, აქაც შეხედე, ვინ განიცადა ბოროტება — მკვლელმა თუ მოკლულმა? ცხადია, მკვლელმა. რატომ? იმიტომ, რომ მოკლული დღემდე ყველას ბაგეებზეა, ინეტარება და იგვირგვინება, როგორც ჭეშმარიტების პირველმოწამე, რის შესახებაც ნეტარი პავლეც ამბობს: „მკუდარ-ღა-თუ", აბელი, „მერმე იტყჳსვე-ღა" (ებრ 11:4). ხოლო მკვლელი მაშინაც ყველაზე უბედური ცხოვრებით ცხოვრობდა და მომდევნო დროშიც საყოველთაო დაგმობას ექვემდებარება და საღვთო წერილში ღვთის მიერ მოძულებულ და წყეულ ადამიანად წარმოდგება. და ეს ჯერ ამჟამინდელ, წარმავალ ცხოვრებაშია. ხოლო რაც ორივეს მომავალ საუკუნეში ელის, და რაც თითოეულ მათგანს თავისი საქმის შესაბამისად მართალი მსაჯულისგან მიეცემა — ნეტარება თუ ამის საპირისპირო — რა სიტყვას ძალუძს გადმოცემა? ვერც ამ სიხარულის, ვერც ამ მწუხარების გამოთქმა ვერავინ შეძლებს. ერთს ზეცის სასუფეველი და საუკუნო სავანენი მიიღებენ, მამამთავართა, წინასწარმეტყველთა და მოციქულთა კრებულნი და ყველა წმინდანის თანხლება, სადაც ის იმეუფებს გაუთავებელ საუკუნეთა განმავლობაში მეუფე იესო ქრისტეს, ღვთის მხოლოდშობილი ძისა და ღმერთის თანა; ხოლო მეორეს — გეჰენის ცეცხლი და ყოველგვარი საუკუნო ტანჯვა, და ის უსასრულო საუკუნეთა განმავლობაში ეტანჯება, და მასთან ერთად...