Jeremiah 22

ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე

1. Thus saith the LORD; Go down to the house of the king of Judah, and speak there this word,2. And say, Hear the word of the LORD, O king of Judah, that sittest upon the throne of David, thou, and thy servants, and thy people that enter in by these gates:3. Thus saith the LORD; Execute ye judgment and righteousness, and deliver the spoiled out of the hand of the oppressor: and do no wrong, do no violence to the stranger, the fatherless, nor the widow, neither shed innocent blood in this place.4. For if ye do this thing indeed, then shall there enter in by the gates of this house kings sitting upon the throne of David, riding in chariots and on horses, he, and his servants, and his people.5. But if ye will not hear these words, I swear by myself, saith the LORD, that this house shall become a desolation.6. For thus saith the LORD unto the king's house of Judah; Thou art Gilead unto me, and the head of Lebanon: yet surely I will make thee a wilderness, and cities which are not inhabited.7. And I will prepare destroyers against thee, every one with his weapons: and they shall cut down thy choice cedars, and cast them into the fire.8. And many nations shall pass by this city, and they shall say every man to his neighbour, Wherefore hath the LORD done thus unto this great city?9. Then they shall answer, Because they have forsaken the covenant of the LORD their God, and worshipped other gods, and served them.10. Weep ye not for the dead, neither bemoan him: but weep sore for him that goeth away: for he shall return no more, nor see his native country.11. For thus saith the LORD touching Shallum the son of Josiah king of Judah, which reigned instead of Josiah his father, which went forth out of this place; He shall not return thither any more:12. But he shall die in the place whither they have led him captive, and shall see this land no more.13. Woe unto him that buildeth his house by unrighteousness, and his chambers by wrong; that useth his neighbour's service without wages, and giveth him not for his work;14. That saith, I will build me a wide house and large chambers, and cutteth him out windows; and it is cieled with cedar, and painted with vermilion.15. Shalt thou reign, because thou closest thyself in cedar? did not thy father eat and drink, and do judgment and justice, and then it was well with him?16. He judged the cause of the poor and needy; then it was well with him: was not this to know me? saith the LORD.17. But thine eyes and thine heart are not but for thy covetousness, and for to shed innocent blood, and for oppression, and for violence, to do it.18. Therefore thus saith the LORD concerning Jehoiakim the son of Josiah king of Judah; They shall not lament for him, saying, Ah my brother! or, Ah sister! they shall not lament for him, saying, Ah lord! or, Ah his glory!19. He shall be buried with the burial of an ass, drawn and cast forth beyond the gates of Jerusalem.20. Go up to Lebanon, and cry; and lift up thy voice in Bashan, and cry from the passages: for all thy lovers are destroyed.21. I spake unto thee in thy prosperity; but thou saidst, I will not hear. This hath been thy manner from thy youth, that thou obeyedst not my voice.22. The wind shall eat up all thy pastors, and thy lovers shall go into captivity: surely then shalt thou be ashamed and confounded for all thy wickedness.23. O inhabitant of Lebanon, that makest thy nest in the cedars, how gracious shalt thou be when pangs come upon thee, the pain as of a woman in travail!24. As I live, saith the LORD, though Coniah the son of Jehoiakim king of Judah were the signet upon my right hand, yet would I pluck thee thence;25. And I will give thee into the hand of them that seek thy life, and into the hand of them whose face thou fearest, even into the hand of Nebuchadrezzar king of Babylon, and into the hand of the Chaldeans.26. And I will cast thee out, and thy mother that bare thee, into another country, where ye were not born; and there shall ye die.27. But to the land whereunto they desire to return, thither shall they not return.28. Is this man Coniah a despised broken idol? is he a vessel wherein is no pleasure? wherefore are they cast out, he and his seed, and are cast into a land which they know not?29. O earth, earth, earth, hear the word of the LORD.30. Thus saith the LORD, Write ye this man childless, a man that shall not prosper in his days: for no man of his seed shall prosper, sitting upon the throne of David, and ruling any more in Judah.

წინა თავი შემდეგი თავი

Jeremiah 22 განმარტებები

დამოწმებები (2)

თარგმანებაჲ მათეს სახარებისაჲ თავი ოგ

სახარებაჲ მათესი 23:13-28

წმინდა იოანე ოქროპირი

Jeremiah 22:17

სწავლაჲ ოგ ბრალობაჲ მათი, რომელნი გუამთა თჳსთა ამკობენ და სულსა უგულებელს-ჰყოფენ; და რაჲთა არა განვიცდიდეთ ქმნულკეთილობასა პირთასა:

...უშებად თუალითა და გულითა? არცა შეედების ძრწოლაჲ ძუალთა შენთა ესევითარისა მედგრობისათჳს?

ამას ესევითარსა საქმესა თეატრონნი გასწავლიან თქუენ, წყარონი იგი წარწყმედისანი, წამალნი იგი მაკუდინებელნი. ამისთჳს ეტყჳს წინაჲსწარმეტყუელი ესევითართა მათ, ვითარმედ: „არა არიან თუალნი შენნი კეთილ, არცა გული შენი - წრფელ“. უმჯობეს იყო ესევითართა მათთჳს, თუმცა ბრმა იყვნეს, ვიდრეღა ესრეთ თუალთა მიერ წარწყმედაჲ სულთა თჳსთაჲ. არა გესმისა, ვითარმედ მოციქულთა ზე ზოგად იყვნეს მამანი და დედანი, და ყოვლადვე გულისსიტყუაჲცა ვნებული არავის მოუჴდებოდა? იყვნესო ქორსა მას შეკრებულ მამანი და დედანი, და ესოდენი სიწმიდე იყო მათ შორის, ვიდრეღა სული წმიდაჲ დიდებითა და ძლიერებითა დიდითა მოვიდა მათ ზედა. და დედათაცა დიდი სიმჴნე აჩუენეს, და მრავალთა მადლი მოციქულებისაჲ მიიღეს, და მამანიცა მაღალსა მას საზომსა სიწმიდისასა მიწევნულ იყვნეს.

ხოლო აწ ჩუენ უბადრუკთა ამათგან და საწყალობელთა ყოველივე ესე წარწყმდა, რამეთუ მამანი უძჳრეს იქმნეს ცხენთა მდრანჯობელთა, და დედათა წესი პატიოსნებისაჲ შეცვალეს სახედ მეძავთა. ამისთჳს ვიქმნენით ყოველნი საფლავ, სავსე ძუალებითა მკუდართაჲთა, და ყოვლითა არაწმიდებითა გარეშევიმკვებით, რაჲთა სათ...

ესაიას განმარტება, თავი 1

წინასწარმეტყველება ესაიასი 1:1-31

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: Sasoeba.ge

რედ: Sasoeba.ge

Jeremiah 22:29

2.:

... ამიტომ იერობოამთან გაგზავნილი წინასწარმეტყველიც მეფეს, ვისთანაც იგზავნებოდა, გვერდით ტოვებს და სამსხვერპლოს ელაპარაკება. იერემიაც მიწას უხმობდა და ამბობდა: „ქვეყანავ, ქვეყანავ, ქვეყანავ, დაწერე ეს კაცი, კაცი განდევნილი“ ()². და სხვა წინასწარმეტყველიც კვლავ ამბობდა: „ისმინეთ, ხევებო, ქვეყნის საფუძვლებო“ ()³.

„ძენი ვშვენ“ (). ის მათ წინ არ უდებს ყველა ადამიანისთვის საერთო კეთილყოფას, ანუ არსებობაში მოსვლას, არამედ გამორჩეულს, ანუ ძეებად გახდომას. რადგან ღმერთი ყველგან თვითონ იწყებს კეთილყოფებს: როგორც ადამიანის შექმნისას, ჯერ კიდევ არარსებულს, დასაწყისშივე პატივი მიაგო და თქვა: **„ვქმნეთ კაცი ხატებისაებრ ჩვენისა დ...

წინა თავი შემდეგი თავი