...არცა ყო ქრისტემან, რაჟამს ფრიადი ასწავა იერუსალჱმელთა, და ვითარცა არას ისმენდეს, მაშინ ცრემლოოდა მათთჳს, ვითარცა წინაჲსწარმეტყუელნიცა იქმოდეს, და ეგრეთვე ჩუენცა ვიქმთ აწ, რამეთუ ჟამი გოდებისა და ტირილისაჲ არს. კეთილ არს აწცა თქუმად, ვითარმედ: „მოუწოდეთ მტირალთა და ბრძენთა მიმართ წარავლინეთ, და იტყოდიან“, ნუუკუე ესრეთ შეუძლოთ განკურნებად სენსა მას ბრწყინვალეთა ტაძართა მაშენებელთასა, რომელნი მოიგებენ აგარაკთა ტაცებით.
კეთილ არს მათთჳს გლოვაჲ, არამედ შემეწიენით ჩუენ თქუენცა, რომელნი მათ მიერ ვნებულნი ხართ, იგლოვდით, დასთხიენით ცრემლნი, არამედ რაჟამს იგლოვდეთ, მათთჳს იგლოვდით, რამეთუ არა თქუენდა უვნიეს, არამედ თჳსთა თავთადა, რამეთუ თქუენ უკუეთუ მადლობით შეიწყნაროთ მათმიერი ჭირვებაჲ, მოიგოთ სასუფეველი ცათაჲ, ხოლო მათ - გეჰენიაჲ ცეცხლისაჲ. ვიგლოვდეთ მათთჳს წერილთაგან გლოვი-თა მით, რომლითა იგლოვდეს წმიდანი. ვიგლოვოთ ესაიაჲს თანა და ვთქუათ: „ვაჲ მათა, რომელნი შეაერთებენ სახლსა სახლთა და მიაახლებენ აგარაკსა აგარაკსა თანა, რაჲთამცა მოყუსისაჲ მოიტაცეს რაჲ. ნუ დაემკჳდრებით მხოლონი ქუეყანასა ზედა, ტაძარნი დიდნი და შუენიერნი, და არა იყვნენ მკჳდრნი მათ შინა“. (ესაია 5, 8-9) ვიგლოვოთ ნაუმს თანა და ვთქუათ: ვაჲ მისა, რომელმან აღაშე...