თ ა რ გ მ ა ნ ი: ესე სიტყუანი არიან სიკუდილისათჳს და ჯუარს-ცუმისა, რომელ მათისა მწუხარებისა მომატყუებელ იქმნა. „ხოლო სოფელსა უხაროდისო“. „სოფლად“ აქა ერსა მას ამაოებისა მეძიებელსა იტყჳს, რომელთა უხაროდა ამას ზედა, ხოლო მათ ვინაჲთგან არა უნდა სიკუდილი მისი, ამისთჳს ადრე ირწმუნებდეს ამას, ვითარმედ არა მოკუდეს; და მერმე ესმა რაჲ, ვითარმედ მოკუდების, იწყეს ცილობად და იჭუად, რამეთუ არა იცოდეს, რაჲ არს იგი, ვითარმედ: „სტიროდით და სწუხდეთ, არამედ მწუხარებაჲ თქუენი სიხარულად გარდაიქცეს“ (16,20). ხოლო თავადი უჩუენებდა, ვითარმედ შემდგომად მწუხარებისა სიხარული ყოფად არს, და ვითარმედ მწუხარებაჲ იგი ჰყოფს სიხარულსა, და ვითარმედ მწუხარებაჲ იგი მცირედ ჟამ არს, ხოლო სიხარული უკუნისამდე იყოს. ამისთჳს იგავი სოფლისა საქმეთაგან მოიღო და ჰრქუა:
John 16:20
19. Now Jesus knew that they were desirous to ask him, and said unto them, Do ye enquire among yourselves of that I said, A little while, and ye shall not see me: and again, a little while, and ye shall see me?20. Verily, verily, I say unto you, That ye shall weep and lament, but the world shall rejoice: and ye shall be sorrowful, but your sorrow shall be turned into joy.21. A woman when she is in travail hath sorrow, because her hour is come: but as soon as she is delivered of the child, she remembereth no more the anguish, for joy that a man is born into the world.
John თავი 16