თ ა რ გ მ ა ნ ი: ამისთჳს პირველ არა აუწყა ესე ანგელოზმან, რაჲთა არა შეემთხჳოს იოსებსცა, რაჲ-იგი შეემთხჳა ზაქარიას. რამეთუ უკუეთუ მას ახარა რაჲ შობაჲ ბერწისაჲ, რომელ-იგი მრავალგზის ქმნილ იყო, და ვერ არწმუნა, და უფროჲსადვე მღდელი იყო იგი და წინაწარმეტყუელი და ვერვე შეიწყნარა შეუორგულებელად სიტყუაჲ იგი, უკუეთუმცა იოსებისდა ეუწყა შობაჲ ქალწულისაჲ, საქმე, რომელ არასადა ქმნილ იყო, არცა სმენილ, ვითარმცა ჰრწმენა? და ესრეთ შეემთხუეოდა მას, რაჲ-იგი ზაქარიას შეემთხჳა. ამისთჳს უკუანაჲსკნელ, გამოჩნდა რაჲ საქმე, მაშინ მიუთხრა ანგელოზმან საიდუმლოჲ იგი, რამეთუ ადვილ იყო მაშინ დარწმუნებაჲ, რომელსა-იგი თუალითა ხედვიდა. ხოლო პირველ მუცლად-ღებისა უკუე-თუმცა ეუწყა, არამცა ჰრწმენა, ამისთჳს არცა ეჩუენა.
და კუალად ესეცა საკჳრველ არს: დაღაცათუ ანგელოზმან არა აუწყა იოსებს, ქალწულმან, რომელმან შეიწყნარა ხარებაჲ იგი პირველ მუცლად-ღებისა, იხილა რაჲ იოსებ იჭუსა შინა და შფოთსა, რად არა მიუთხრა სიტყუაჲ იგი სახარებისაჲ და სულისა წმიდისა მიერ მუცლად-ღებაჲ მისი? პირველთქუმულისა მისვე მიზეზისათჳს. იცოდა, ვითარმედ არა ჰრწმენეს სიტყუაჲ მისი უცხოჲსა მისთჳს საკჳრველისა....