თ ა რ გ მ ა ნ ი: არა დაუტევა სახიერმან მან მოსე ბრალობასა შინა, არამედ მიუთხრა მიზეზი სიტყჳსა მისისაჲ, რამეთუ მას თავადსა ებრძანა მოსესა ესევითარისა მის შჯულისა დადებად; ამისთჳს მიზეზი და ბრალი საქმისაჲ მის თავსა ზედა ჰურიათასა დაკრიბა, ვითარმედ „გულფიცხელობისათჳს თქუენისაო გიბრძანა მოსე განტევებაჲ ცოლთა თქუენთაჲ“, რაჲთა არა მკლველ იქმნეთ მეუღლეთა თქუენთა. ამისთჳს ესრეთ თქუა, რაჲთა არა უძჳრესსა ბრალსა შთასცჳვეთ, ხოლო დასაბამითგან არა იყო ესე წესი; ამით ცანთ, რამეთუ უკეთურებისა და გულფიცხელობისათჳს თქუენისა თქუა მოსე მიცემად წიგნი განტევებისაჲ და განტევებად ცოლთა თქუენთა, ვითარცა სხუასა ადგილსა განმარტებაჲ ამის სიტყჳსაჲ გჳთქუამს. ხოლო აწ ისმინეთ შემდგომიცა:
Matthew 19:8
7-9. ხოლო მათ ჰრქუეს მას: რაჲსათჳს უკუე მოსე ამცნო წიგნი განტევებისაჲ მიცემად და განტევებად? მიუგო იესუ და ჰრქუა მათ, რამეთუ: მოსე გულ-ფიცხელობისა თქუენისათჳს გიბრძანა განტევებაჲ ცოლთა თქუენთაჲ, ხოლო დასაბამსა არა ეგრე იყო. ხოლო მე გეტყჳ თქუენ, რამეთუ: რომელმან განუტეოს ცოლი თჳსი თჳნიერ სიძვისა და სხუაჲ შეირთოს, იმრუშებს; და რომელმან განტევებული შეირთოს, იგიცა იმრუშებს. - როცა ფარისევლებმა დაინახეს, რომ უფალმა გააჩუმა ისინი, იძულებულნი გახდნენ მოსე მოეხმოთ, რომელიც თითქოს თავისი კანონებით ქრისტეს ეწინააღმდეგებოდა და თქვეს: მაშინ მოსემ განტევების წიგნის მიცემა და გაყრა როგორღა გვიანდერძა? მაგრამ უფალი ყველა ბრალდებას ისევ მათკენ მიაქცევს, იცავს მოსეს და ამბობს: მოსე ამ კანონით ღმერთს კი არ ეწინააღმდეგება, არამედ იგი თქვენი გულფიცხელობისა (სასტიკი გულის) გამო დაადგინა, რათა თქვენი ზნეობრივი აღვირახსნილობიდან გამომდინარე, როცა სხვა ქალებზე დაქორწინებას მოისურვებდით, პირველი ცოლები არ დაგეხოცათ. იყვნენ რა სასტიკნი, ებრაელები მართლაც მოკლავდნენ ცოლებს, უკეთუ კანონი მათთან ცხოვრებას აიძულებდა. ამიტომაც დაადგინა მოსემ განტევების წიგნის...
...თა თჳსთა მოკლვად? ამისთჳს შეუნდო უმცირესისა ამის უწესოებისა ყოფად, რაჲთა არა უძჳრესი იგი აღასრულონ.
და რაჲთა სცნა, ვითარმედ ამის ესევითარისა უკეთურებისა მათისათჳს მიუშუა წესისა მის მიღებად, ისმინე, რასა იტყჳს უფალი სხუასა ადგილსა, ვითარმედ: „მოსე გულფიცხელობისა თქუენისათჳს გიბრძანა განტევებაჲ ცოლთა თქუენთაჲ“, რაჲთა არა მახჳლითა მოსწყჳდნეთ იგინი.
ხოლო ვინაჲთგან ახალი ესე და მაღალი რჩულის-დებაჲ შორის მოიღო მაცხოვარმან და განრისხებაჲცა განაშორა ბრძანებითა თჳსითა, არა თუ კაცის-კლვაჲ ოდენ, და გუამცნო ყოლადვე არა მონებად გულისწყრომასა ანუ გულისთქუმასა, ამისთჳს აწ ჯეროვნად ესეცა შჯულად დადვა, რაჲთა არავის ჴელ-ეწიფებოდის განტევებად ცოლისა თჳსისა და სხჳსა შერთვად, რამეთუ განტევებულსა მას ამრუშებს, და რომელმან განტევებული შეირთოს, იმრუშა; რაჲთა ესმას დედათა, ვითარმედ სხჳსა ქმრისა ცოლ-ყოფაჲ მრუშება არს, არამედ თანააც ანუ პირველისავე ქმრისა მისლვად, ანუ უქორწინებელად ყოფაჲ, რაჲთა ესრეთ თჳსისავე მეუღლისა მიიქცეს ანუ უქორწინებელად ეგოს, რამეთუ სხჳსა ქმრისა შერთვად არა ჴელ-ეწიფების.
ხოლო ესე ნუ გიკჳრს, რომელ არა ყო ყოლადვე სიტყუაჲ დედათა მიმართ, რამეთუ ყოველივე, რომელიცა მამათა ამცნო, დედათაცა დაუდვა მცნებად. ხოლო კეთილად თქუა „თჳნიერ სიტყჳსა სი...