თ ა რ გ მ ა ნ ი: „მოვიდა თქუენდა იოვანე გზითა სიმართლისაჲთა, და არა გრწმენა მისი“. ესე იგი არს, ვითარმედ: ვერ ჴელ-გეწიფების თქუმად, თუ უდები ვინმე იყო და უსარგებლოჲ და ამისთჳს არა გრწმენა, რამეთუ ცხორებაჲ მისი ანგელოზთა მობაძავი იყო, და მოძღურებაჲ მისი მაღალ და ყოვლით კერძო პატიოსან იყო წინაშე ღმრთისა და კაცთა, და არავე გრწმენა მისი. და კუალად უმძიმესი დაგედვა ბრალი, რომელ მეზუერეთა ჰრწმენა, და კუალად უძჳრესი ბრალი, რომელ არცა თუ ამისა შემდგომად შეიკდიმეთ და გრწმენა, რამეთუ თანაგედვა პირველ ყოველთასა თქუენ შეწყნარებაჲ მისი; ხოლო რომელ არცა თუ შემდგომად მათსა გრწმენა, ესე გარდარეულისა მის უშჯულოებისა თქუენისა სასწაული არს და მათი საქებელი, რომელთა ჰრწმენა.
იხილე, რავდენსახედ იგინი საქებელ არიან და ესენი საყუედრელ. თქუენდა მომართ მოვიდაო და არა მეზუერეთა მიმართ, და თქუენ არა გრწმენა; იგინი ამას ზედა არავე დაბრკოლდეს, მათ ჰრწმენა, და თქუენ ესე არა სარგებელ გეყო, არცა შეიკდიმეთ.
ხოლო რომელ თქუა, თუ: „წინაგიძღოდიან თქუენ სასუფეველსა“, არა თუ ამას მოასწავებს, თუ თქუენცა შემავალ ხართ, არამედ ამას ეტყჳს, ვი-თარმედ: უკუეთუ თქუენცა მოიქცეთ...