თ ა რ გ მ ა ნ ი: არა თუ რომელ არა იქორწინებდენ, ამისთჳს იყვნენ ვი-თარცა ანგელოზნი, არამედ რომელ-იგი იყვნენ ვითარცა ანგელოზნი, ამის-თჳს არა იქორწინებდენ. ამით მცირითა სიტყჳთა მრავალი ცუდი და ამაოჲ მრავლისმეტყუელებაჲ დაჰჴსნა და გულისჴმა-გჳყო, ვითარმედ წარმავალ არს სახე ამის სოფლისაჲ.
ესრეთ უჩუენა რაჲ წესი იგი აღდგომისაჲ, მერმე უეჭუელად ყოფადი იგი აღდგომაჲ მოასწავა სიტყუათაგანვე მოსესთა, რომელთა მეცნიერებასა ზუაობდეს, და ჰრქუა:
23-28. მას დღესა შინა მოუჴდეს მას სადუკეველნი, რომელნი იტყოდეს, ვითარმედ: არა არს აღდგომაჲ. ჰკითხეს მას და ეტყოდეს: მოძღუარ, მოსე ესრეთ თქუა: უკუეთუ ვინმე მოკუდეს და არა ესუას შვილი, ესიძენ ძმაჲ მისი ცოლსა მისსა და აღუდგინენ თესლი ძმასა თჳსსა. იყვნეს უკუე ჩუენ შორის შჳდნი ძმანი. და პირველმან მან შეირთო და მოკუდა, და არა დაშთა თესლი, და დაუტევა ცოლი თჳსი ძმასა თჳსსა. ეგრეთვე მეორემან და მესამემან ვიდრე მეშჳდედმდე. ხოლო უკუანაჲსკნელ ყოველთასა მოკუდა დედაკაციცა იგი. აწ უკუე აღდგომასა მას ვისა შჳდთა მათგანისა იყოს იგი ცოლად, რამეთუ ყოველთა ესუა იგი? - როცა ფარისეველნი და ჰეროდიანნი დაადუმა, უფლის ცდუნებას ახლა სადუკევლები შეეცადნენ. მათი ერესი ასეთი იყო: ეწინააღმდეგებოდნენ რა ყველაფერში ფარისევლებს, სადუკევლებს არც აღდგომა სწამდათ, არც სული და არც ანგელოზი. ამჟამად მათ შეთხზეს ამბავი, რომელიც არ მომხდარა. ვთქვათ და ორმა ძმამ მართლაც შეირთო იგი ცოლად და მოკვდა, მესამემ როგორღა ვერ გაითვალისწინა წინა ორის მაგალითი და ვერ მოიფიქრა, რომ მასთან ქორწინებაზე უარი ეთქვა? სადუკევლებმა ეს იმიტომ შეთხზეს, რომ ქრისტე სიძნელის წინაშე დაეყენებინათ...
...ელე არ არის იმის თქმა, თითქოს ანგელოზები ქალებთან თანაცხოვრებამდე დაეცნენ და უხორცო ბუნებამ სხეულებთან შეუღლებამდე დაიმდაბლა? განა არ გესმის, რას ამბობს ქრისტე ანგელოზური ბუნების შესახებ: „რამეთუ აღდგომასა მას არცა იქორწინებოდიან, არცა განჰქორწინებდენ, არამედ, ვითარცა ანგელოზნი ღმრთისანი, იყვნენ ცათა შინა" ()? რამეთუ იმ უხორცო ბუნებისათვის უცხოა მსგავსი (ხორციელი) გულისთქმა. და ისიც უნდა იფიქრო, რომ ასეთი აზრის მიღება გონების მიხედვითაც უდიდესი უაზრობა იქნებოდა. თუ წმიდანები, სულიწმიდით ღირსქმნილნი, ანგელოზთა გამოჩენის ატანასაც ვერ ახერხებდნენ, თუ სურვილთა კაცმა, წინასწარმეტყველმა დანიელმა, ანგელოზის თანამყოფობა რომ დაინახა — არა თავად არსი (რადგან უხორცო არსის ხილვა როგორ შეიძლება?), არამედ მის მიერ მიღებული სახე — ძალა დაკარგა და კინაღამ სული განუტევა, თუ ასეთი დიდი და მაღალი კაცი თითქმის უსულოდ დაეცა, — მაშინ ვინ, თუნდაც უგუნურთაგანიც, დაეთანხმება ამ მგმობარ და უკიდურესად უგუნურ აზრს, თითქოს უხორცო და სულიერ ბუნებას სხეულებთან შეუღლება ჰქონდა?
მაგრამ, რათა არ ჩანდეს, რომ ჩვენც, ამაზე ბევრს რომ ვლაპარაკობთ, ტყუილად ვკარგავთ დროს, ამიტომ, საქმით რომ დაგიმტკიცეთ, საყვარელნო, ასეთ...