...არა, აღმჴოცე მეცა წიგნსა მისგან, რომელსა დამწერე“** (). და კვლავ, როცა სხვები მას შურისაკენ აღძრავდნენ და აღშფოთებისაკენ აქეზებდნენ, მან ის ბრძნული სიტყვები წარმოთქვა: „და ვინ მომცეს ყოველი ესე ერი წინასწარმეტუელად“ ()? ხოლო იმ დისათვის, რომელმაც კვლავ შეურაცხყო იგი, რაოდენ დიდ ვედრებას აღავლენს! და მრავალ სხვა ადგილშიც შეიძლებოდა ვინმეს ენახა მისი სიმშვიდე: როცა აღთქმულ მიწას მოკლებული და პალესტინაში შესვლისაგან შეკავებული იყო, ყოველგვარი ლმობიერებით ესაუბრა იუდეველებს. მაგრამ მაინც ამ მშვიდმა მოსემ ღირსად მიიჩნია, რომ დათანი, აბირონი და კორე, როცა მღვდლობას აუჯანყდნენ, მიწას ჩაენთქა, ხოლო სხვები, როცა უცხო ცეცხლი შესწირეს, დამწვარიყვნენ. და დავითმაც, მშვიდმა, გოლიათი დასცა, ბანაკი უკუაქცია და ძლევა მოიპოვა. რადგან სწორედ ეს არის უმეტესად მშვიდის საქმე: რაც მის წინააღმდეგაა, მიუტევოს, ხოლო უსამართლოდ შევიწროებულნი დაიცვას, როგორც ქრისტემაც გააკეთა....
Numbers 11:29
28. And Joshua the son of Nun, the servant of Moses, one of his young men, answered and said, My lord Moses, forbid them.29. And Moses said unto him, Enviest thou for my sake? would God that all the LORD'S people were prophets, and that the LORD would put his spirit upon them!30. And Moses gat him into the camp, he and the elders of Israel.
Numbers თავი 11