Psalms 47:1

„ფსალმუნი დავითისი, ძეთა კორეთა, მეორისა შაბათისა“ (ფსალმ 47:1).

„დიდ არს უფალი და ქებულ ფრიად ქალაქსა ღმრთისა ჩუენისა მთასა წმიდასა მისსა.“ (ფსალმ 47:2).

„ძირ-მტკიცედ სიხარულითა ყოვლისა ქუეყანისათა მთანი სიონისანი, გუერდნი ჩრდილოსანი, ქალაქი მეუფისა დიდისა.“ (ფსალმ 47:3).

1. სიონის განმტკიცება და საყოველთაო სიხარული

აქაც იგი ომებისაგან გათავისუფლებასა და ბრძოლისაგან თავისუფლებას გამოხატავს. რადგან ბაბილონელთაგან დაბრუნებულებმა, ხანგრძლივი ტყვეობისაგან გათავისუფლებულებმა, მამაპაპეული მიწა დაიბრუნეს და მრავალ ომს გადაურჩნენ; ყოველივე ამისათვის მადლობას სწირავდნენ ამ სიკეთეთა მიზეზს, ამ საგალობლებს გალობდნენ და ამბობდნენ: „დიდ არს უფალი და ქებულ ფრიად“ (ფსალმ 47:2). „დიდიაო“, ამბობენ, მაგრამ რამდენად დიდია, ამას აღარ ამბობენ, რადგან ეს არავინ იცის; ამიტომაც დაურთო:...

...ასამართლებენ, და ვერსად იხილავს ვინმე, რომ სიმართლის ანგარიში უგულებელყოფილი იყოს; პირიქით, ყველგან ყველანი ანგარიშს აბარებენ. მაშ, აქ სიმართლის ძიება ასეა განფენილი ქალაქშიც, სახლებშიც და თითოეულ ადამიანთანაც; ხოლო იქ, სადაც წერია: „სიმართლითა სავსე არს მარჯუენე შენი“ (ფსალმ 47:11) და „სიმართლენი შენი, ვითარცა მთანი ღმრთისანი“ (ფსალმ 35:7), იქ ნუთუ სიმართლის არავითარი ანგარიში არ არის?

და როგორ ითმენს „ღმერთი მართლმსაჯულ, ძლიერ და სულგრძელ“ (ფსალმ 7:12), და სასჯელებს არ ითხოვს? აი, აქ გაქვს მიზეზი: სულგრძელია, ამბობს, და სულგრძელებით სინანულისკენ გიზიდავს; ხოლო თუ ჯიუტად დარჩები, „ხოლო სიფიცხლითა მაგით შენითა და შეუნანებელითა გულითა იუნჯებ თავისა შენისა რისხვასა“ (რომ 2:5). ამრიგად, თუ მართალია, ღირსებისამებრ მიუზღავს და უსამართლოდ დატანჯულებს შურისგების გარეშე არ დატოვებს; რადგან ეს მართლის საქმეა. თუ ძლიერია, სიკვდილის შემდეგაც მიუზღავს...