Psalms 49:18

„ღმერთი ღმერთთა უფალი იტყოდა და უწოდა ქუეყანასა აღმოსავალითგან მზისათ ვიდრე დასავალადმდე.“ (ფსალმ 49:1).

1. ღმრთის მეუფება და სიონის მშვენიერება

იგივე სხვაგანაც ამბობს: „ღმერთი დადგა შესაკრებელსა ღმერთთასა“ (ფსალმ 81:1). და კვლავ: „მე ვთქუ: ღმერთნი სამე ხართ“ (ფსალმ 81:6). პავლეც ამბობს: „რამეთუ დაღაცათუ არიან რაჲმე სახელ-დებულ ღმერთნი“ (1 კორ 8:5) და „ვითარცა არიან ღმერთნი მრავალ და უფალნი მრავალ“ (1 კორ 8:5). მოსეც ამბობს: „ღმერთთათჳს ძჳრი არა სთქუა“ (გამ 22:28). და სხვაგანაც: „ხოლო იხილნეს რაჲ ძეთა ღმრთისათა ასულნი კაცთანი“ (დაბ 6:2). <span...

...დაგებ არა-პარვასა, იპარავ;“** (რომ 2:21)⁸? დავითიც ასევე ამბობს: „იხილი თუ მპარავი, თანაურბიოდე მას და მეძავსა თანა დასდვა ნაწილი შენი“ (ფსალმ 49:18). „და დღე დიდი არა თავს-ვიდვა“ (ესაია 1:13). იგი ამბობს ორმოცდამეათე დღის დღესასწაულზე, კარვობის დღესასწაულზე, პასექზე და დანარჩენ დღესასწაულებზე. „მარხვა და უქმობაჲ და დღესასწაულნი თქვენნი ძულან სულსა ჩემსა“ (ესაია 1:14). იგი მათ ადამიანურად, მათთვის გასაგები ენით ელაპარაკება. „მექმნენით მე სიმაძღრედ“ (ესაია 1:14), ანუ მოყირჭებად და საძულველობად. ეს აჩვენებს მის გამოუთქმელ სულგრძელებას: მან მრავალგზის შემცოდენი დაითმინა და უფრო ადრე არ შეუტია, ვიდრე თვით დამნაშავეებმა თავიანთი ბოროტები...