Psalms 49:8

„ღმერთი ღმერთთა უფალი იტყოდა და უწოდა ქუეყანასა აღმოსავალითგან მზისათ ვიდრე დასავალადმდე.“ (ფსალმ 49:1).

1. ღმრთის მეუფება და სიონის მშვენიერება

იგივე სხვაგანაც ამბობს: „ღმერთი დადგა შესაკრებელსა ღმერთთასა“ (ფსალმ 81:1). და კვლავ: „მე ვთქუ: ღმერთნი სამე ხართ“ (ფსალმ 81:6). პავლეც ამბობს: „რამეთუ დაღაცათუ არიან რაჲმე სახელ-დებულ ღმერთნი“ (1 კორ 8:5) და „ვითარცა არიან ღმერთნი მრავალ და უფალნი მრავალ“ (1 კორ 8:5). მოსეც ამბობს: „ღმერთთათჳს ძჳრი არა სთქუა“ (გამ 22:28). და სხვაგანაც: „ხოლო იხილნეს რაჲ ძეთა ღმრთისათა ასულნი კაცთანი“ (დაბ 6:2). <span...

...), უთანაბრდება ეს: „ისმინე, ცაო, და ყურად-იღე, ქვეყანაო, რამეთუ უფალი იტყოდა“ (ესაია 1:2); და მომდევნოც ასეთივეა. როგორც დავითი ამბობს: „არა თუ მსხუერპლთა შენთათჳს გამხილო შენ, რამეთუ საკუერთხნი შენნი ჩემ წინაშე არიან მარადის“ (ფსალმ 49:8), ასევე ესაიაც ამბობს: „რად ჩემდა სიმრავლე მსხუერპლთა თქვენთა? _ იტყჳს უფალი“ (ესაია 1:11). და კვლავ, დავითი ამბობს: „არა შევიწირავ მე სახლისა შენისა ზუარაკთა, არცა არავისა შენისაგან ვაცთა“ (ფსალმ 49:9); ესაია კი: „ყოვლად დასაწველებითა ვერძთა, და ცმელთა კრავთათა, და სისხლი კუროთა და ვაცთაჲ არა მნებავს“ (ესაია 1:11). რადგან მათ განუწყვეტლივ ამხილებდნენ, რომ სხვა სათნოებებისგან დაცარიელებულნი იყვნენ, ისინი კი უდიდეს გამართლებად მსხვერპლებს აყენებდნენ წინ, თითქოს განუწყვეტლივ ასრულებდნენ მათ; ამიტომ სამართლიანად ორივე წინასწარმეტყველი, უფრო კი ყველა სხვაც, ამ გამართლებას ართმევს მათ. აქედან ცხადია, რ...