მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

Romans 11:23

22. Behold therefore the goodness and severity of God: on them which fell, severity; but toward thee, goodness, if thou continue in his goodness: otherwise thou also shalt be cut off.23. And they also, if they abide not still in unbelief, shall be graffed in: for God is able to graff them in again.24. For if thou wert cut out of the olive tree which is wild by nature, and wert graffed contrary to nature into a good olive tree: how much more shall these, which be the natural branches, be graffed into their own olive tree?
Romans თავი 11
23. And they also, if they abide not still in unbelief, shall be graffed in: for God is able to graff them in again.
თავი ი̂ვ
წმ. კირილე ალექსანდრიელი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: უკუეთუ ეგო სიტკბოებასა მას ზედა; უკუეთუ არა, შენცა მო-ვე-ეკუეთო. და იგინი, თუ არა დაადგრენ ურწმუნოებასა მათსა ზედა, და-ვე-ემყნენ, რამეთუ შემძლებელ არს ღმერთი კუალად დამყნად მათდა (11,22-23).:

თარგმანი ესე იგი არს, უკუეთუ ღირსნი სახიერებისა მის და ქველის-მოქმედებისა ჰქმნნე საქმენიცა; თუ არა, სარწმუნოებაჲ ოდენ არა კმა არს.

თავი ი̂ვ. მიზეზისათჳს, რომლისა ძლით განვარდეს, რამეთუ მრწემობად და შეურაცხებად შეჰრაცხეს, შურისათჳს წარმართთაჲსა, რომელთა უაღრეს მათსა პატივ-ეცა და დაიწერნეს მორწმუნისა მის ისრაჱლისა თანა
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: აწ უკუე იხილე სიტკბოებაჲ და სასტიკებაჲ ღმრთისაჲ; დაცემულთა მათ ზედა — სასტიკებაჲ, ხოლო შენ ზედა - სიტკბოებაჲ, უკუეთუ ეგო სიტკბოებასა მას ზედა; უკეთუ არა, შენცა მო-ვე-ეკუეთო, და იგინი, თუ არა დაადგრენ ურწმუნოებასა მათსა ზედა, და-ვე-ემყნნენ, რამეთუ შემძლებელ არს ღმერთი კუალად დამყნად მათდა (11,22-23).:

თარგმანი: ღმრთისა მიმართ მიაგდებს საქმესა და მადლისა მიმართ მისისა, რამეთუ არავისთა საქმეთაგან, თჳნიერ მხოლოდ მადლისა მიერ მისისა იტყჳს ცხოვნებასა, ხოლო შემდგომად ცხოვნებისა ჩუენ ზედა დასდებს ტჳრთსა დადგრომისა და არა-დადგრომისასა სიტკბოებასა მას შინა, რამეთუ შემდგომად სარწმუნოებით განმართლებისა გჳჴმს მოგებაჲ კეთილთა საქმეთაჲ, რაჲთა მათ მიერ ვეგნეთ სიტკბოებასა შინა ღმრთისასა, მარადის მივლტოლვითა კაცთმოყუარებისა მიმართ მისისა, რამეთუ არცა ჩუენი დგომაჲ დაუცემელ არს, არცა მათი დაცემაჲ აღუდგომელ, არამედ ჩუენ უკუეთუ უკრძალველ ვიყვნეთ, კუალად მოვეკუეთებით; რამეთუ არა ღმერთი, არამედ ჩუენ თჳთ ვართ მომკუეთელ თავთა ჩუენთა; და იგინი, უკუეთუ განიფრთხონ და მოიქცენ, კუალად დავე-ემყნნენ; არა თავით თჳსით, არამედ ღმრთისა მიერ, ყოვლისავე შემძლებელისა, რამეთუ დაცემისა და მოკუეთისა ჩუენ ვართ მოქმედ, ხოლო აღდგომისა და დამყნისა — ღმერთი.

დამოწმებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის