მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

Romans 11:5

4. But what saith the answer of God unto him? I have reserved to myself seven thousand men, who have not bowed the knee to the image of Baal.5. Even so then at this present time also there is a remnant according to the election of grace.6. And if by grace, then is it no more of works: otherwise grace is no more grace. But if it be of works, then is it no more grace: otherwise work is no more work.
Romans თავი 11
5. Even so then at this present time also there is a remnant according to the election of grace.
თავი ი̂ვ
წმ. კირილე ალექსანდრიელი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: ეგრეთცა აწ ამას ჟამსა ნეშტი რჩევით მადლითა იქმნა (11,5).:

თარგმანი: ესრეთ იტყჳს, ვითარმედ: ვითარცა მაშინ ელიაჲს ზე მცირედნი იყვნეს სათნონი ღმრთისანი, ეგრეთვე აწ მადლითა ღმრთისაჲთა ნეშტი იქმნა რჩეულთა ჰურიათაჲ. ესე იგი არს, ვითარმედ მადლმან ღმრთისამან ყო და დაშთეს რჩეულნიცა, და არა ყოველნი წარწყმდეს. ხოლო რაჟამს თქუა თუ "რჩეულთაჲ", გამოაჩინა მათიცა სიკეთე, რამეთუ, უკუეთუ კეთილ არა იყვნენ, არა გამოირჩევიან. ხოლო თქუა რაჲ თუ "მადლითა", გამოაჩინა ნიჭი ღმრთისაჲ.

თავი ი̂ვ. მიზეზისათჳს, რომლისა ძლით განვარდეს, რამეთუ მრწემობად და შეურაცხებად შეჰრაცხეს, შურისათჳს წარმართთაჲსა, რომელთა უაღრეს მათსა პატივ-ეცა და დაიწერნეს მორწმუნისა მის ისრაჱლისა თანა
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: ეგრეცა უკუე და აწცა ჟამსა ამას ნეშტი რჩევით მადლითა მით იქმნა, ხოლო უკუეთუ მადლით, არღარა საქმეთაგან. უკუეთუ არა, მადლი იგი არღარა შეირაცხების მადლად. უკუეთუ კულა საქმეთაგან, — არღარა არს მადლი, ვინაჲთგან საქმე იგი არღარა არს საქმე (11,5-6).:

თარგმანი: იხილე ორკერძოვე, ვითარ სწორად დაიცავს ჩუენსა თჳთმფლობელობასა და მადლისა შემძლებელობასა; რამეთუ "რჩევითობაჲ" ამას საცნაურ ჰყოფს, ვითარმედ არა გამოუცდელად მიენიჭების მადლი, არამედ მათ, რომელნი შემძლებელ იყვნენ ჯეროვნად პყრობად მისსა, ხოლო მადლით — ამისთჳს, რამეთუ ყოველივე კეთილი და თჳთ შემწყნარებელობაჲ იგი მადლისაჲ მადლისაგანვე ღმრთისა მოგუეცემის, რომელი მაშინ შეეწევის თჳთმფლობელსა ნებასა ჩუენსა, რაჟამს იხილოს იგი ნებსით აღმრჩეველ კეთილისა. ამისთჳსცა ვინაჲთგან ყოველსავე ზედა მადლი ღმრთისაჲ წინა-ძღჳს, სამართლად განჰჴდის იგი საქმესა. რამეთუ საქმეთაგან ვერვინ განმართლდების, უკუეთუ არა მადლმან ღმრთისამან განამართლოს. ამისთჳს, ვინაჲთგან წინაჲსწარ მეცნიერი არს, მათ მიეცემის, რომელთა ენებოს მიღებაჲ მისი, რამეთუ უნებლიეთ არავის აიძულებს, და ამით სახითა თჳთმფლობელობასა ჩუენსა დაიცავს. ხოლო ვინაჲთგან თჳნიერ მისსა არარაჲ წარემართების, ამისთჳს დაღაცათუ რაჲმე იყოს კნინოდენი საქმე, ყოველსავე მას განჰჴდის რაჲთა მადლით ცხოვნებულნი იგი არაოდეს აღზუავნებოდინ, არცა თჳსთა საქმეთა მინდობითა სიმაღლით დავცემოდინ და წარწყმდებოდინ. და ამით სახითა...

სრულად ნახვა

დამოწმებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის