თარგმანი: ვინაჲთგან გჳჩუენა, ვითარმედ სარწმუნოებაჲ უსაჭიროეს არს, რამეთუ წინადაცუეთისა უხუცეს არს, რამეთუ შჯულისა უძლიერეს არს, რამეთუ შემომკრებელ შჯულისა არს, რამეთუ უკუეთუ ყოველთა ცოდეს, საჭიროდ საჴმარ არს სარწმუნოებაჲ. უკუეთუ წინადაუცუეთელღა იყო, რომელი განმართლდა, უხუცეს იქმნა შჯულისაგანსა მას შემეცნებასა ცოდვისასა განმართლებაჲ, სარწმუნოებისა მიერი. უკუეთუ შემომკრებელ შჯულისა არს სარწმუნოებაჲ, არა მბრძოლ, არამედ მეგობარ არს შჯულისა. ხოლო აწ ამას დაგჳმტკიცებს, ვითარმედ მქონებელი შჯულისაჲ ვერ შემძლებელ არს პყრობად სარწმუნოებისა, რამეთუ უკუეთუ ვის ჰრწმენეს, ვითარმედ შჯული კმა არს განმამართლებელად, ესევითარსა მას დაუჴსნიეს სარწმუნოებაჲ მადლით განმართლებისაჲ და განვრდომილ არს აღთქუმათა მათგან, ვითარმედ სარწმუნოებით და მადლით განამართლებს წარმართთა ღმერთი. ხოლო უკუეთუ განქარდენ აღთქუმანი, მიერითგან არცა ერთისა ვის მამა იყოს აბრაჰამ, რამეთუ შვილნი იგი აღთქუმისანი არიან შვილ აბრაჰამისსა.
Romans 4:14
13. For the promise, that he should be the heir of the world, was not to Abraham, or to his seed, through the law, but through the righteousness of faith.14. For if they which are of the law be heirs, faith is made void, and the promise made of none effect:15. Because the law worketh wrath: for where no law is, there is no transgression.
Romans თავი 4