მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

Romans 5:16

15. But not as the offence, so also is the free gift. For if through the offence of one many be dead, much more the grace of God, and the gift by grace, which is by one man, Jesus Christ, hath abounded unto many.16. And not as it was by one that sinned, so is the gift: for the judgment was by one to condemnation, but the free gift is of many offences unto justification.17. For if by one man's offence death reigned by one; much more they which receive abundance of grace and of the gift of righteousness shall reign in life by one, Jesus Christ.)
Romans თავი 5
16. And not as it was by one that sinned, so is the gift: for the judgment was by one to condemnation, but the free gift is of many offences unto justification.
თავი ვ. იესუ ქრისტეს უფლისა კაცებისათჳს, რომელ იქმნა ნაცვალად მისა და იჴსნა იგი
წმ. კირილე ალექსანდრიელი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: და არა ვითარცა ერთისა (5,16).:

თარგმანი: ესრეთ იტყჳს, ვითარმედ: არა თუ რაზომი ძალი აქუნდა ადამის ცოდვასა სიკუდილისა მიმართ, ეგოდენი ოდენ ძალი აქუს მადლსა ცხორებისა მიმართ, არამედ ფრიად უმეტესი. ვითარ? — გარნა ესრეთ, რამეთუ საშჯელ იგი სიკუდილისაჲ ერთისა ადამის მიერ ყოველთა კაცთა ზედა მიიწია თანაშემწეობითა სხუათაცა კაცთა ცოდვისაჲთა. ხოლო მადლი იგი და ნიჭი ღმრთისაჲ ეგოდენ უმეტესად განძლიერდა, ვიდრეღა თჳთ იგიცა ადამის ცოდვაჲ აჴოცა. და არა თუ იგი ოდენ, არამედ სხუანიცა იგი ცოდვანი კაცთანი, რომელნი ქმნეს მის ცოდვისა შემდგომად. და არა ესე ოდენ, არამედ განსამართლებელცა გუექმნა, და სიმართლედ მოგჳყვანნა ყოველნი (რამეთუ ფრიადი განყოფილებაჲ აქუს შენდობასა ოდენ ცოდვათასა და მოსლვასა სიმართლედცა).

თავი ვ̂. შემოსლვისათჳს მაცხოვარებისა ჩუენისათჳს მეორისა მის კაცისა იესუ ქრისტესსა პირველისა მის წილ დაცემულისა მიწისაგანისა ადამისსა
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: და არა ვითარცა ერთისა შეცოდებულისათჳს ნიჭი იგი, რამეთუ საშჯელი იგი ერთისა მისგან დასაშჯელად, ხოლო მადლი იგი მრავალთაგან შეცოდებათა განსამართლებელად (5,16).:

თარგმანი: ესრეთ იტყჳს, ვითარმედ: არა სწორად ერთისა მის შეცოდებულისა, ერთსა ვისმე ოდენ მიეცემის ნიჭი განმართლებისაჲ, არამედ ფრიად უფროჲს მრავალთა ზედა განეფინების, რამეთუ ადამის შეცოდებამან იგი ოდენ წარწყმიდა შვილთა მისთა თანა, ხოლო ქრისტეს ვნებათა ძლიერებამან არა ხოლო შემდგომთა ამათ ზედა და ახლისა შჯულისათა, არამედ ძუელთა მათცა და ადრევე წარწყმედილთა გამოჴსნაჲ და ცხორებაჲ მიანიჭა.

სხუაჲ თარგმანი ჳკუმენისი: არა ხოლო ამით უზეშთაეს იყო ქრისტეს მიერი ჴსნაჲ ადამის-მიერსა მას წარწყმედასა, რაოდენ უმეტეს არს ცხორებაჲ სიკუდილსა, და უხრწნელებაჲ — ხრწნილებასა, არამედ ამითცა, რამეთუ ადამის-მიერსა მას წარწყმედასა განმაძლიერებელ ბანი შვილთა მისთანი, რამეთუ მცა ყოველნი მიდევნებულ იყვნეს ცო]დვასა, არამცა ესოდენ უფლებდა სიკუდილი და ხრწ, ხოლო ქრისტეს მადლი თჳნიერ ჩუენისა ობისა ყოველთა ზედა განეფინა.

სრულად ნახვა

მოხსენიებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის