Wisdom of Solomon 9:14

...ამბობს: „გულის სიტყუათა დავარღუევთ და ყოველსა სიმაღლესა, ამაღლებულსა მეცნიერებასა ზედა ღმრთისასა“ (2 კორ 10:4–5). და სხვა ბრძენიც ამბობს: „ადამიანთა მსჯელობანი მშიშარაა, და არამტკიცეა მათი ზრახვანი“ (სიბრძ 9:14)⁴. „რა არს კაცი, რამეთუ ეცნობე მას“ (ფსალმ 143:3). დაფიქრდი იმ უსასრულო სიდიადეზე; უფრო სწორად, ამასაც რომ ვამბობ, ღმერთის ღირსად ვერ ვამბობ. არ ვიცი, როგორ ვილაპარაკო; რადგან როცა ღმერთზე „სიდიადეს“ ვამბობთ, ამასაც ზუსტად არ ვამბობთ, მაგრამ რადგან სხვაგვარად გამოთქმა შეუძლებელია, იმ სიტყვებს ვიყენებ, რომლებიც ჩვენთვის ხელმისაწვდომია. რადგან როცა მას უზენაესს ვუწოდებ, ადგილით კი არ შემოვსაზღვრავ, არამედ მისი ბუნების სიმაღლესა და დიდებულებას ვაცხადებ — იმას, რომ იგი განშორებულია და ყველაფრისგან განცალკევებულია. სწორედ ამიტომ ამბობდა: **„რა არს...

...ე ამოძრავა ჩემი ენა მათ შესახებ მოსათხრობად. ამრიგად, გთხოვთ, ამ სიტყვებს ისე მოვისმინოთ, თითქოს არა მოსეს, არამედ თავად სამყაროს უფალს ვისმენდეთ, რომელიც მოსეს პირით ლაპარაკობს, და დიდი ხნით დავემშვიდობოთ საკუთარ მსჯელობებს: „რამეთუ გულისსიტყუანი მოკუდავთანი მოშიშ, და საცთომელ განზრახვანი ჩემნი" (სიბრძ 9:14). დიდი მადლიერებით მივიღოთ მოსეს მიერ ნათქვამი, არ გავცდეთ ჩვენს საზღვრებსა და არ გამოვიძიოთ ის, რაც ჩვენს ზემოთაა, როგორც მოიქცნენ ჭეშმარიტების მტრები, რომლებსაც სურდათ ყველაფერი საკუთარი გონებით წვდომოდათ, და ვერ მოიფიქრეს, რომ ადამიანის ბუნებას არ ძალუძს ღვთის ქმნილებათა წვდომა. რას ვამბობ – ღვთის ქმნილებათა? ჩვენ ვერც კი ჩვენი თანამონა ადამიანის ხელოვნებას ვერ ვწვდებით. მართლაც, მითხარი, როგორ მიიღება გამდნობი ხელოვნებით ოქროს ბუნება, ანუ როგორ მიიღება ქვიშიდან მინის სიწმინდე? ვერ იტყვი ამას. მაგრამ თუ ვერ წვდები იმას, რაც თვალწინ გაქვს და რასაც ღვთის კაცთმოყვარეობით ადამიანის სიბრძნე ქმნის, მაშინ როგორ წვდები, ადამიანო, ღვთის ქმნილებებს?

და რა გამართლება, რა მიტევება შეგიძლია გქონდეს, როდესაც ასე უგუნურობ და ისეთ რამეს ოცნებობ, რაც შენს ბუნებას აღემატება? იმის თქმა, რომ ყველაფერი უკვე მზა მატერიისგან წარმოიშვა, და არაღიარ...