მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

1 კორინთელთა მიმართ 4:18

17. ამისთჳს მივავლინე თქუენდა ტიმოთე, რომელ არს შვილი ჩემი საყუარელი და სარწმუნოჲ უფლისა მიერ, რომელმან მოგაჴსენნეს თქუენ გზანი ჩემნი ქრისტეს მიერ, ვითარცა-იგი ყოველთა ადგილთა, ყოველთა ეკლესიათა ვასწავებ.18. რაჲთა არა მოსლვასა მას ჩემსა თქუენდა გან-ვიეთნიმე-ლაღნენ.19. ხოლო მოვიდე ადრე თქუენდა, უფალსა თუ უნდეს, და ვცნა არა სიტყუაჲ იგი განლაღებულთაჲ მათ, არამედ ძალი,
1 კორინთელთა მიმართ თავი 4
18. რაჲთა არა მოსლვასა მას ჩემსა თქუენდა გან-ვიეთნიმე-ლაღნენ.
თავი ა̂. რაჲთა არა განიწვალებოდინ ურთიერთას დიდების მოყუარებისაგან და კაცობრივისა სიბრძნისა, რომელსა შინა იტყჳს საღმრთოჲსა სიბრძნისათჳს და საღმრთოთა მსახურთათჳს, და არა-განკითხვისათჳს მოძღუართაჲსა, და რაჲთა არა ვიყვნეთ განლაღებულ და ზუავ
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: ვითარცა-იგი ყოველთა ადგილთა ყოველთა ეკლესიათა გასწავებდ, რაჲთა არა მოსლვასა მას ჩემსა თქუენდა გან-ვიეთნიმე-ლაღნენ (4,17-18).:

თარგმანი: ესე სიტყუაჲ ზემოსა მას შეუდგს და ცხად-ჰყოფს, ვითარმედ, რაჲ-იგი პავლეს ესწავა ადგიდ-ადგიდ ყოველთა ეკლესიათადა, მისდავე მოჴსენებად მიუვლინა მათ ტიმოთე. ხოლო შემდგომი სიტყუაჲ ესრეთ უსაკუთრეს არს, რაჲთა კიდე-განიყოფვოდის და თავად დაიწყებვოდის, ვითარმედ: "რეცა არა მომავალობისა ჩემისათჳს თქუენდა გან-ვიეთნიმე-ლაღნეს". ესე იგი არს, რამეთუ იყვნეს ვინმე მათ შორის, რომელნი ჰგონებდეს თჳსსა წარმართებულებასა, სიტყჳსათჳს ანუ საქმისა, მოქალაქობისათჳს გინა მეცნიერებისა, ანუ სხჳსა რაჲსმე სულიერთა საქმეთაგანისა, რომელთა ზედა ამისთჳს მაღლოვოდეს, რამეთუ არა იყო მათ თანა მოძღუარი და მამხილებელი მათი —დიდი ესე მოციქული ქრისტესი, რომელი უფროჲს სასწორისა და კანონისა იყო ჩინებელი მეტობისა და ნაკლულევანებისა. ამისთჳს დაყოვნებაჲ მისი ყოვლად არღარა მისლვად ჰგონეს, და ამისთჳს უფროჲს განსივნეს ზუაობითა.

თავი ა̂, * დ
წმ. კირილე ალექსანდრიელი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: ხოლო რეცა თუ არა-მოსლვასა ჩემსა თქუენდა მომართ გან-ვინმე-ლაღნეს, არამედ მოვიდე ადრე თქუენდა, უფალსა თუ უნდეს. და ვცნა არა თუ სიტყუაჲ იგი განლაღებულთაჲ მათ, არამედ ძალი, რამეთუ არა სიტყჳთ არს სასუფეველი ღმრთისაჲ, არამედ ძალითა (4,18-19).:

თარგმანი: ეწყო კორინთელთა ვიეთმე, ვითარ ვჰგონებ, გულისჴმის-ყოფასა რასმე, ანუ მოღუაწებასა სულიერსა, და ჰგონებდეს თუ დიდსა რასმე იქმოდეს, და ზუაობდეს მას ზედა. რამეთუ არა-მისლვასა მას მოციქულისასა არავინ აუწყებდა მათ ჭეშმარიტებისა გზასა, და ზუაობდეს, ვითარცა დიდნი და სულიერნი ვინმე. ამისთჳს იტყჳს, ვითარმედ: მოვიდე და მაშინ ვცნა, თუ საქმენი თქუენნი ღირს არიან სიტყუათა მათ თქუენთა ზუაობისათა. რამეთუ არა თუ სიტყუანი საჴმარ არიან, არამედ საქმენი სულიერნი, რამეთუ სიტყუანი თჳნიერ საქმეთასა სასუფეველსა ვერვის შეიყვანებენ. ხოლო "ძალად" სახელ-სდებს საქმეთა სულიერთა გამოჩინებასა.

მოხსენიებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის