1 თესალონიკელთა მიმართ 1:8

„რამეთუ თქუენ მიერ განეფინა სიტყუაჲ იგი უფლისაჲ არა ხოლო მაკედონიას შინა და აქაიას, არამედ ყოველთა ადგილთა სარწმუნოებაჲ თქუენი ღმრთისა მიმართ განჴდა, ვიდრემდის არღარა გჳჴმს ჩუენ სიტყუად რაჲმე. მაგათ თჳთ გითხრან ჩუენთჳს, ვითარი შესლვაჲ გუაქუნდა თქუენდა მიმართ, და ვითარ მოიქეცით კერპთაგან ღმრთისა მიმართ მონებად ღმრთისა ცხოველისა და ჭეშმარიტისა და მოლოდებად ძისა მისისა ზეცით, რომელი-იგი აღადგინა მკუდრეთით, იესუ, მჴსნელი ჩუენი, რისხვისა მისგან მომავალისა." (1 თეს 1:8–10).

1. სარწმუნოების ხმობა და ძის მოლოდინი

როგორც კეთილსურნელოვანი ნელსაცხებელი სურნელს თავის თავში გამოკეტილად არ იჭერს, არამედ შორიდან გამოსცემს მას და, ჰაერს რომ თავის სუნს აზიარებს, ამგვარად ახლობელთა გრძნობებამდეც აღწევს, ასევე კეთილშობილ და საკვირველ კაცებს სათნოება თავის თავში გამოკეტილი არა აქვთ, არამედ თავიანთი სახელით მრავალს არგებენ და უკეთესებად აქცევენ. სწორედ ეს მოხდა მაშინაც. ამიტომაც ამბობდა:...

...რდა, როცა მათი რწმენის ამბავი შეიტყო: „რამეთუ თქუენ მიერ განეფინა სიტყუაჲ იგი უფლისაჲ არა ხოლო მაკედონიას შინა და აქაიას, არამედ ყოველთა ადგილთა სარწმუნოებაჲ თქუენი ღმრთისა მიმართ განჴდა, ვიდრემდის არღარა გჳჴმს ჩუენ სიტყუად რაჲმე. მაგათ თჳთ გითხრან ჩუენთჳს, ვითარი შესლვაჲ გუაქუნდა თქუენდა მიმართ" (1 თეს 1:8–9); აქ კი ამბობს: ისე, რომ თქვენით ვიქადითო. მაშ, მაინც რას ნიშნავს ნათქვამი? იქ ამბობს, რომ მათ თქვენგან სწავლება არ სჭირდებათ; აქ კი არ უთქვამს, რომ მათ ვასწავლით, არამედ — ვიქადით და თავს ვიწონებთო. ამიტომ, თუ ჩვენ თქვენ გამო ღმერთს მადლობასაც ვწირავთ და ადამიანთა წინაშეც ვიქადით, თქვენ მით უფრო გმართებთ, ჩვენს სიკეთეებზე ასე მოიქცეთ. რადგან, თუ თქვენი წარმატებანი სხვებისთვის სიქადულის ღირსია, ჩვენთვის როგორღა იქნება საგლოვი? ამის თქმა შეუძლებელია; ამიტომაც ამბობს: „ვიდრეღა ჩუენ თჳთ თქუენთჳს ვიქადეთ ეკლესიათა შინა ღმრთისათა მოთმინებისა მის თქუენისათჳს და სარწმუნოებისა" (2 თეს 1:4)....