თარგმანი: უსაკუთრეს არს ესრეთ: დაღათუ მსოფლელ ვარ სიტყჳთა, არამედ არა ცნობითაცა; რამეთუ ამას საგმობელად მისსა იტყოდეს ცრუმოციქულნი, ვითარმედ: იგი მსოფლელ არს და უსწავლელ; ხოლო ჩუენ — მოქალაქე და სწავლულ. არამედ მოციქული მათსა მას ძჳრისზრახვასა სამკაულად დასდებს საღმრთოჲსა მის ცნობისა თჳსისა, ვითარ-იგი სხუასა ადგილსა იტყჳს ქადაგებისა თჳსისათჳს, ვითარმედ: არა სიტყჳთა სიბრძნისაჲთა, რაჲთა არა ცალიერ იქმნეს ჯუარი ქრისტესი; რამეთუ უკუეთუმცა ჴელოვნებითა საწარმართოთა სიტყუათა თხზულებისაჲთა წარემართა მას ქადაგებაჲ თჳსი, სასწაული იგი ჯუარისა ქრისტესისაჲ სიბრძნისა სწავლულებასა მიეჩემებოდა, ხოლო აწ უმეტესად განცხადნების ძლიერებაჲ ქრისტესი, რომელი ჩუენთჳს ჯუარს-ეცუა, რაჟამს ლიტონითა მარტიობითა სიტყუათაჲთა მძლე ექმნნეს ქადაგნი მისნი ბრძენთა ყოვლისა სოფლისათა.
2 კორინთელთა მიმართ 11:6
5. რამეთუ ვჰგონებ, ვითარმედ არარაჲ დავაკლდი ფრიად მოციქულთა მათ.6. და დაღათუ უცებ ვარ სიტყჳთა, არამედ არა ცნობითაცა, არამედ ყოვლითავე განვცხადენით ყოველსა შინა თქუენდა მიმართ.7. ანუ ცოდვაჲ-მე რაჲ ვქმენა, რამეთუ თავი თჳსი დავიმდაბლე, რაჲთა თქუენ აჰმაღლდეთ, რამეთუ უსასყიდლოდ სახარებაჲ იგი ღმრთისაჲ გახარე თქუენ?
2 კორინთელთა მიმართ თავი 11