2 კორინთელთა მიმართ 13:10

თარგმანი: ვინაჲთგან ფრიად მხილებით ეზრახა მათ ყოველსავე ამას შინა და უფროჲსღა დასასრულსა ებისტოლისასა, აწ მიზეზსაცა ეტყჳს მხილებისასა, ვითარმედ: ამისთჳს განვაფიცხენ სიტყუანი, რაჲთა წიგნი ესე ოდენ კმა იყოს განმართებად ცთომილებათა თქუენთა, და არცა ერთიღა მიჴმდეს პირისპირ მოსრულსა თუალ-უხუაგად ჴუმევაჲ საშჯელისაჲ, რომელ არს მიჴდაჲ პატიჟისაჲ, რომლისა ქმნად ჴელ-მეწიფების ბრძანებითა უფლისაჲთა, ხოლო ნუ გიკჳრს, ვითარ აღსაშენებელ, და არა დასარღუეველ, უწოდს ტანჯვასა შეცოდებულთასა, რომლითა თჳთ მოქმედნი იგი ბრალისანი იტანჯვიან ჴორცითა, რაჲთა სული ცხონდეს და კუალად მხედველნი დაშჯისა მათისანი განეკრძალებიან არა-ცოდვად შიშითა პატიჟისა მიჴდისაჲთა.

...4:21)? და კვლავ: „რაჲთა არა ჩუენ გამოცდილად გამოვჩნდეთ; არამედ რაჲთა თქუენ კეთილი ჰქმნეთ“ (2 კორ 13:7); და კვლავ იმავე აზრით: „ჴელმწიფებისა მისებრ, რომელ მომცა მე უფალმან აღსაშენებელად და არა დასარღუეველად“ (2 კორ 13:10). მაშ, რატომ უხმობს სატანას სასჯელისთვის? რათა სიმძაფრესა და დასჯასთან ერთად შეურაცხყოფაც უფრო დიდი იყოს; უფრო სწორად კი, ურწმუნოებს თვითონ წვრთნიდნენ, ხოლო გადახვეულებს სატანას გადასცემდნენ.

და რატომღა დასაჯა პეტრემ ანანია? რადგან ანანიაც ჯერ კიდევ ურწმუნო იყო და სულიწმინდას ცდიდა. ამიტომ, რათა ურწმუნოებს ესწავლათ, რომ ვერ დაიმალებიან, ისინი თვითონვე სჯიდნენ მათ; ხოლო მათ, ვინც ეს უკვე ისწავლა და შემდეგ გადაუხვია, სატანას გადასცემდნენ, რითაც აჩვენებდნენ, რომ ისინი საკუთარი ძალით კი არა, მოციქულთა დაცვით იყვნენ შეკავებულნი; და გადაეცემოდა ყველა, ვინც უგუნურებაში ჩავარდა....