2 ტიმოთეს მიმართ 1:4

...მოვიდა, მაშინვე არ ამბობს, რათა მეტისმეტად არ დაამწუხროს; ეს მიზეზი კი ის იყო, რომ კეისარს ჰყავდა შეპყრობილი; ხოლო როცა ბოლოს თავისთან იხმო, მაშინ გამოაჩინა იგი. ხოლო შესავლიდანვე მას მწუხარებაში კი არ აგდებს, არამედ მისი ნახვის სასოებას უღვივებს: „მსურის ხილვაჲ შენი“ (2 ტიმ 1:4) და „ისწრაფე ჩემდა მოსლვად ადრე“ (2 ტიმ 4:9). ამგვარად, მაშინვე, შესავლიდანვე, აღამაღლებს მას და მომდევნოს ქებით ამბობს.

„ვჰმადლობ ღმერთსა, რომელსა ვჰმსახურებ დასაბამითგან წმიდითა გონებითა, ვითარ-იგი მოუკლებელად მაქუს შენთჳს ჴსენებაჲ ლოცვათა შინა ჩემთა ღამე და დღე, და მსურის ხილვაჲ შენი, - მომეჴსენებიან ცრემლნი ეგე შენნი, - რაჲთა სიხარულითა აღვივსო“ (2 ტიმ 1:3–4). ვმადლობ ღმერთს, რომ მახსოვხარ, ამბობს; ასე მიყვარხარ. ეს აღმატებული სიყვარულის საქმეა: როცა ვინმე მეგობრობითაც იმკობა იმის გამო, რომ ძლიერ უყვარს. „ვჰმადლობ ღმერთსა“ (...

...თუ თვითონ, მოწაფეებისაგან განშორებული, ასეთ რამეებს განიცდიდა, როგორ ფიქრობ, რას განიცდიდა ტიმოთე? თუ ცოცხალი პავლესაგან განშორებისას ტიროდა, ისე რომ მას ეთქვა: „მომეჴსენებიან ცრემლნი ეგე შენნი, - რაჲთა სიხარულითა აღვივსო“ (2 ტიმ 1:4), რამდენად უფრო იტირებდა მისი აღსრულების შემდეგ? ამრიგად, ამას სანუგეშებლად წერდა; და მთელი ეპისტოლეც ნუგეშით არის სავსე და თითქოს ერთგვარი ანდერძია.

ამბობს: „ღუაწლი კეთილი მომიღუაწებიეს, სრბაჲ აღმისრულებიეს, სარწმუნოებაჲ დამიმარხავს“ (2 ტიმ 4:7). ამბობს: „ღუაწლი კეთილი“ (2 ტიმ 4:7). მაშ შენც ამ ღვაწლს ჩაეჭიდე. სადაც ჯაჭვია, სადაც ბორკილებია, სადაც სიკვდილია, ეს ღვაწლი კეთილია? დიახ, ამბობს, რადგან ქრისტესთვის ხდება; დიდი გვირგვინები აქვს. **„ღუაწლი კე...