დაბადებისა 14:23

...თა ღმრთისა მიმართ მაღლისა"** (დაბ 14:22). თითქოს ასე ეუბნებოდა მეფეს: ღმერთები, რომლებსაც შენ ეთაყვანები, ღმერთები არ არიან, არამედ ქვა და ხე; ერთია ყველას თავზე მდგომი ღმერთი, რომელმაც შექმნა ცა და მიწა. „უკუეთუ საბლითგან ვიდრე ტერფადმდე ჴამლისა" არაფერს ავიღებ შენგან (დაბ 14:23), რათა არ იფიქრო, თითქოს მხოლოდ ამისთვის შურისძიება ავირჩიე შენთვის, და, რათა ვერ ამბობდე, თითქოს შენ გამამდიდრე. ის, ვინც გამარჯვება მიანიჭა და წარმატებით მაჯილდოვა, თავადვე მომცემს გამდიდრების საშუალებასაც. შეხედე, რა სარგებელი შეიძლებოდა მეფეს მიეღო პატრიარქის სიტყვებიდან, ნება რომ ჰქონოდა: ასწავლიდა, ამიერიდან საკუთარი ძალის იმედი არ ჰქონოდა, არამედ შეეცნო ყოველივეს მიზეზი, ხელით ნაკეთი ღვთაებები ეზიზღა და ყველაფრის შემოქმედ ღმერთს, სიკეთეთა წყაროს, ემსახუროს. და საერთოდ, ყველაფერში შეეძლო მეფეს აბრაამის სათნოება დაენახა. ხოლო, რათა მეფეს არ ეფიქრა, თითქოს ძღვენს ამპარტავნობითა და ზიზღით არ იღებს, ეუბნება: მე არაფერს ავიღებ, რადგან არ ვსაჭიროებ და არ მსურს, რომ ჩემი სიმდიდრე სხვისი შეწირულობით გაიზარდოს, მაგრამ მათ, ვინც საფრთხეებში ჩემთან ერთად მონაწილეობდა, ნებას დავრთავ, რაღაც ნაწილი აიღონ, რომ თავიანთი შრომისთვის თუნდაც...