...ააა სახელისა, რომ მართლის მოშურნეობა შეეკავებინა და ამ ძახილით შეეჩერებინა მამამთავრის ხელი, რომელიც ძის დასაკლავად უკვე აღემართა. „და მან თქუა: აჰა მე. და ჰრქუა მას. ნუ მიჰყოფ ჴელსა შენსა ყრმისა მაგის ზედა, ნუ-ცა რას უყოფ მას. აწ უწყი, რამეთუ გეშინის შენ ღმრთისაჲ და არა ჰრიდე ძესა შენსა საყუარელსა ჩემთჳს" (). „ნუ მიჰყოფ, — ამბობს, — ჴელსა შენსა ყრმისა მაგის ზედა". ჩემი ბრძანება არა ნამდვილი აღსრულებისთვის მიმეცა და არა ძის დაკვლა მსურს, არამედ ყველასთვის შენი მორჩილება ცხადი გახდეს. მაშ, „ნუ-ცა რას უყოფ მას"; შენი განზრახვითვე კმაყოფილი ვარ და მისთვის გადგამ გვირგვინსა და გადიდებ. „აწ უწყი, რამეთუ გეშინის შენ ღმრთისაჲ". შეხედე, რა შემწყნარებლობაა ამ სიტყვებში. რა, ნუთუ მანამდე უფალმა არ იცოდა მართლის სათნოება და მხოლოდ ახლა შეიტყო? არა; იგი ამბობს არა იმას, რომ თითქოს თავად მხოლოდ ახლა შეიტყო, არამედ — ახლა შენ ყველას აჩვენე, რამდენად ჭეშმარიტი შიში გაქვს ღვთისა. მე, რა თქმა უნდა, ვიცნობდი ჩემს მონას; მაგრამ შენ მიერ ახლა ნაქმარი როგორც თანამედროვეთათვის, ისე მომავალი თაობებისთვის შეგონების საგანი გახდება. ახლა ყველას აჩვენე, როგორ გეშინია ღვთისა და გულმოდგინედ ასრულებ მის ბრძანებებს. **„და არა ჰრიდე ძესა შენსა საყუარე...
დაბადებისა 22:12
11. ხოლო უწოდდა ანგელოზი უფლისა ზეცით და ჰრქუა: აბრაჰამ. აბრაჰამ. და მან თქუა: აჰა მე.12. და ჰრქუა მას. ნუ მიჰყოფ ჴელსა შენსა ყრმისა მაგის ზედა, ნუ-ცა რას უყოფ მას. აწ უწყი, რამეთუ გეშინის შენ ღმრთისაჲ და არა ჰრიდე ძესა შენსა საყუარელსა ჩემთჳს.13. და აღიხილნა თუალნი თჳსნი აბრაჰამ და იხილა: და აჰა, ვერძი ერთი გამოკიდებულ იყო რქათაგან ნერგსა საბეკსა, რქათა მიერ. და მივიდა აბრაჰამ და მოიბა ვერძი იგი და შეწირა იგი მსხუერპლად უფლისა ისაკის წილ, ძისა თჳსისა.
დაბადებისა თავი 22