დაბადებისა 22:7

...რომ ის, ვინც ადამიანური ბუნების ძალის მიღმა მამობის საშუალება მისცა, ახლაც შეძლებს ადამიანური გონებისთვის მიუწვდომელი საქმის აღსრულებას. შეხედე, ხელშესახებ ცეცხლზე ადრე, როგორ აღიგზნებოდა თანდათანობით შინაგანი ცეცხლი და წვავდა მართლის სულს. „ჰრქუა, — ამბობს წერილი, — ისაკ აბრაჰამს, მამასა თჳსსა: თქუ, მამაო" (დაბ 22:7). მხოლოდ ეს ერთი სიტყვა საკმარისი იყო მართლის მთელი არსების შესარყევად. „ხოლო მან ჰრქუა: რაჲ არს, შჳლო?" მამას უწოდებ იმას, ვინც ცოტა ხანში უკვე უშვილო იქნება; შვილს ვუწოდებ იმას, ვინც მალე სამსხვერპლოზე უნდა აღვიდეს, ვინც საკუთარი ხელებით უნდა დავკლა. ძემა თქვა: აჰა, ცეცხლს ატარებ, მე კი შეშას; სად არის მსხვერპლი? „სადა არს ცხოვარი მსხუერპლისაჲ?" წარმოიდგინე აქ მართლის მთელი ტანჯვა — როგორ უძლებდა იმას, რასაც ისმენდა, როგორ ახერხებდა ძისთვის პასუხის გაცემას, როგორ არ შეირყა სულით, როგორ შეძლო ძისთვის დამალვა და მომავალი საქმის არგამჟღავნება? მტკიცე აზრითა და მამაცი სულით პასუხობს ძეს: „ღმერთმან იგულოს თავისა თჳსისა ცხოვარი მსხუერპლად, შჳლო" (დაბ 22:8). შეხედე, აქაც კვლავ წინასწარმეტყველებს მომავალს, თავადაც არ იცის რა. ამ პასუხით ისაკისთვის ჭეშმარიტების დამალვა სურდა; ძე კი ამ ს...