მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

დაბადებისა 27:4

3. აწ აღიღე ჭურჭელი შენი, მშჳლდ-კაპარჭი და განვედ ველად და მინადირე მე ნადირი.4. და მიქმენ მე სანოვაგენი, ვითარ-იგი მე მიყუარს. და მომართუ მე და ვჭამო, რათა გაკურთხოს სულმან ჩემმან ვიდრე სიკუდილადმდე ჩემდა.5. ხოლო რებეკას ესმოდა, ეტყოდა რაჲ ისაკ ესავს, ძესა თჳსსა და ვითარცა განვიდა ესავ ველად და ნადირობად ნადირისა მამისათჳს თჳსისა.
დაბადებისა თავი 27
4. და მიქმენ მე სანოვაგენი, ვითარ-იგი მე მიყუარს. და მომართუ მე და ვჭამო, რათა გაკურთხოს სულმან ჩემმან ვიდრე სიკუდილადმდე ჩემდა.

განმარტებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის

საუბარი 54. „მოუწოდა რებეკამ ძესა თჳსსა უმრწემესსა" (დაბ 27:42)
წმინდა იოანე ოქროპირი
რედ: Sasoeba.ge
2. ესავის შური და რებეკას რჩევა იაკობისადმი (27:42–46):

...არ იყოს, რომ ძმის სიძულვილის გამო მიდის, რათა მამამაც არ შეიტყოს არც მისი წასვლის ნამდვილი მიზეზი და არც ესავის განრისხება მის მიმართ. და მოვიდა რა რებეკა ისაკთან, „ჰრქუა: მომეწყინა ცხორებაჲ ჩემი ასულთაგან ქეტის ძეთასა. უკუეთუ მოიყვანოს იაკობ ცოლი ასულთაგან ამის ქუეყანისათა, რომლისა-ღა არს ცხორებაჲ ჩემი?" ().

3. რებეკას გონიერი საბაბი და ისაკის კურთხევა (28:1–11)

შეხედე, რა საპატიო საბაბი იპოვა! როცა ზეციური მარჯვენა გეხმარება, ძნელიციც ადვილი ხდება და მძიმეც მსუბუქი. ვინაიდან მისი განზრახვა ღვთის ნებას შეესატყვისებოდა, ამიტომ ღმერთმაც მის გონებაში ჩადო ყოველივე, რაც მომავალ განგებულებასა და მისი ძის ცხონებას შეწეოდა. „მომეწყინა, — ამბობს, — ცხორებაჲ ჩემი ასულთაგან ქეტის ძეთასა. უკუეთუ მოიყვანოს იაკობ ცოლი ასულთაგან ამის ქუეყანისათა, რომლისა-ღა არს ცხორებაჲ ჩემი?" აქ, ჩემი აზრით, იგი ესავის ცოლების ცუდ ზნეობას გულისხმობს — სწორედ იმას, რომ ისინი მათთვის მრავალი მწუხარების მიზეზი იყვნენ. ზემოთ საღვთო წერილი გვეუბნებოდა, რომ ესავმა ცოლები ქეტელთაგან და ეველთაგან მოიყვანა და „იყვნეს მჴდომ ისაკისა და რებეკასა". სწორედ ამის შეხსენება რომ სურდა ისაკისთვის, რებეკა თითქოს ასე ეუბნება: შენ იცი, რამდენად მომწარა ცხოვრება ესავის...

სრულად ნახვა
საუბარი 53. „იყო ესავ ორმეოცის წლის.“ (დაბ 26:34–35)
წმინდა იოანე ოქროპირი
რედ: Sasoeba.ge
5. რისხვის მავნებლობა და სულიერი მშვიდობა (27:41):

...გასაჭირის შემდეგ ისეთ დიდებას მიაღწია, რომ მისი შთამომავლობა ურიცხვ სიმრავლემდე გავრცელდა და მთელ ხალხს მისი სახელი ეწოდა. ახლა კი საღვთო წერილი მისი ძმის ისეთ რისხვას გვიჩვენებს, რომ მკვლელობაცა კი ჩაიფიქრა, ამბობს: „და ძჳრსა უთქმიდა ესავ იაკობს კურთხევისა მისთჳს, რომლითა აკურთხა იგი ისაკ, მამამან მისმან“ (). ეს რომ არა უბრალო დროებითი რისხვა იყო, (წერილი) მისი ბოროტების განსაკუთრებულ ძალას მიუთითებს: „ძჳრსა უთქმიდა“, ამბობს, ანუ მუდმივად მტრობდა, ბოროტებაში ჯიუტობდა, ისე, რომ თავად მისი სიტყვებიდანაც აშკარა ხდებოდა მისი სულის სიღრმეში დაფარული განზრახვა. „და თქუა ესავ, — ნათქვამია, — გონებასა თჳსსა: მოიწინენ დღენი სიკუდილისა მამისა ჩემისანი და მოვკლა იაკობ, ძმაჲ ჩემი“ (). ჭეშმარიტად, განრისხებული ჭკუაზე არანაკლებ ცოფიანობს, ვიდრე თავად ეშმაკეულნი. შეხედე, როგორ შეიჭრა ეს ეშმაკი და ეშმაკეულთა მსგავსად გახელებულს ხდის და აიძულებს ყველაფერი აშკარას საწინააღმდეგოდ აკეთოს; ისინი არც ხედავენ რას საღად, არც აკეთებენ რას როგორც საჭიროა, არამედ ყველაფერს აკეთებენ, როგორც დაზიანებული გრძნობის ადამიანები, რომლებმაც თვით მსჯელობის უნარიც დაკარგეს. ასევე რისხვით ანთებულნიც ვერ იცნობენ გარ...

სრულად ნახვა