...მავალ საშინელ სამსჯავროზე და საუკუნ, აუტანელ ტანჯვაზე კი არ ფიქრობენ; მხოლოდ იმაზე ზრუნავენ, როგორ ასცდნენ ადამიანთა საყვედურს. ამათაც ასე ეგონათ და მამის მოტყუება გადაწყვიტეს. „და იცნა, — ნათქვამია, — იგი და თქუა: სამოსელი ძისა ჩემისა არს ესე. მჴეცმან ბოროტმან შეჭამა იოსებ, მჴეცმან ბოროტმან მიმტაცა იოსებ" (). და მართლაც, სასტიკი ტანჯვა მიიღო მათგან, მხეცებისგანაც თითქოს. „და დაიპო იაკობ სამოსელი თჳსი და შეიმოსა ძაძა წელთა მისთა და ეგლოვდა ძესა თჳსსა დღეთა მრავალთა" (). და რა ცრემლის ღირსნი იყვნენ ესენი, არა მხოლოდ იმიტომ, რომ ძმა უცხოტომელებს მიჰყიდეს, არამედ იმითაც, რომ მამა, უკვე ღრმა სიბერეში მყოფი, ასეთ მწუხარებაში ჩააგდეს! „შეკრბეს ყოველნი ძენი მისნი და ასულნი და მოვიდეს ნუგეშინის-ცემად მისა. და არა უნდა ნუგეშინის-ცემისა და თქუა, ვითარმედ: შთავიდე ძისა ჩემისა თანა გლოვით ჯოჯოხეთად" ().
5. სათნოების ძალა და ღვთის განგება
ვფიქრობ, ესეც მათთვის ახალი დარტყმა იყო. ხედავდნენ, რა ძლიერ სიყვარულს გამოხატავდა მამა იმის მიმართ, ვინც უკვე აღარ იყო, ვინც მხეცების დაგლეჯილად ითვლებოდა, და კიდევ უფრო შურით ჭამდნენ. მაგრამ ძმისა და მა...