...წყალობასა"**? ნიშნავს: უფალმა საპყრობილის მთავარს თანალმობა აღუძრა და დიდი კეთილგანწყობის გამოჩენისკენ განაწყო. „რამეთუ მადლი მისცა" მის წინაშე. მართლაც, არ არსებობს ადამიანი, რომელიც ზეგარდმო კეთილგანწყობით სარგებლობს, უფრო ნეტარი. „და მისცა მესაპყრობილეთ მთავარმან მან საპყრობილე იგი ჴელთა იოსებისთა" (). აი, როგორ უთმობს საპყრობილის მთავარი თავის უფლებებს, მოქმედების თავისუფლებას აძლევს და საპყრობილეში ყველა პატიმარს მის ხელმწიფებას უმორჩილებს. „არარაჲ იცოდა მესაპყრობილეთმთავარმან მან არცა ერთი რაჲ, რამეთუ ყოველივე იყო ჴელთა შინა იოსებისთა, ამისთჳს რამეთუ უფალი იყო მის თანა. და რაოდენსა-იგი იქმოდა, უფალი წარუმართებდა ჴელთა შინა მისთა" (). შენიშნე, როგორ ახლდა მას ყოველთვის ღვთის მადლი და როგორ იყო მადლით აღსავსე ყოველივე, რასაც აკეთებდა.
ჩვენც ვიზრუნოთ, რომ ყოველთვის უფალი გვყავდეს თანამყოფი და, რომ ყოველთვის ჩვენს საქმეებს წარმართებოდა. ვინც ამ შეწევნას ეღირსა, ის უბედურებათა შორისაც დასცინებს მათ და არად მიიჩნევს, რადგან უფალი ყოველივეს მისთვის აკეთებს და განაგებს, ყოველივეში შეეწევა და მძიმეს მსუბუქს ხდის. მაშ, როგორ შეგვიძლია, ყოველთვის უფალი გვყავდეს თანამყოფი და მისგან...