მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

ეფესელთა მიმართ 2:12

11. ამისთჳს მოიჴსენეთ, რამეთუ თქუენ, ოდესმე წარმართნი ეგე ჴორცითა, რომელთა გერქუა წინა-დაუცუეთელ მის გამო, რომელსა-იგი ერქუა წინადაცუეთილება ჴორცითა მით ჴელით ქმნულითა,12. რამეთუ იყვენით მას ჟამსა შინა თჳნიერად ქრისტესა, უცხო-ქმნულნი მოქალაქეობისა მისგან ისრაჱლისა და უცხო რჩულთა მათგან აღთქუმათაჲსა, სასოებაჲ არა გაქუნდა, და უღმრთო იყვენით სოფელსა შინა.13. ხოლო აწ ქრისტე იესუჲს მიერ თქუენ, რომელნი-ეგე ოდესმე იყვენით შორს, იქმნენით მახლობელ სისხლითა მით ქრისტესითა.
ეფესელთა მიმართ თავი 2
12. რამეთუ იყვენით მას ჟამსა შინა თჳნიერად ქრისტესა, უცხო-ქმნულნი მოქალაქეობისა მისგან ისრაჱლისა და უცხო რჩულთა მათგან აღთქუმათაჲსა, სასოებაჲ არა გაქუნდა, და უღმრთო იყვენით სოფელსა შინა.
თავი გ̂. წარმართთა და ჰურიათა განკუთნვისათჳს ღმრთისა მიმართ ქრისტეს მიერ სასოებით და მადლით
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus
მოციქულისაჲ: რამეთუ იყვენით მას ჟამსა შინა თჳნიერად ქრისტესსა, უცხო ქმნულნი მოქალაქობისა მისგან ისრაჱლისა და უცხო შჯულთა მათგან აღთქუმათაჲსა. სასოებაჲ არა გაქუნდა და უღმრთო იყვენით სოფელსა შინა (2,12).:

თარგმანი: ამას ადგილსა უჩუენებს ეფესელთა, ვითარმედ ოდეს-იგი წარმართ იყვნეს, უდარეს ჰურიათა იყვნეს, და, დაღაცათუ მრავალთა კერპთა ღმრთად ხადოდეს, არამედ ამისთჳს უღმრთო იყვნეს, რამეთუ არცა ერთი მათგანი იყო ღმერთ. ხოლო ჰურიანი დაღაცათუ არა დაიცვიდეს ბრძანებათა შჯულისათა, არამედ ეგრეთცა შჯულსა ქუეშე იყვნეს და განჩინებული აქუნდა წესი მოქალაქობისაჲ, რომელი დადებულ იყო ისრაჱლისათჳს, რომელ არს გონებაჲ, მხედველი ღმრთისაჲ, და სასოებაჲ აქუნდა აღთქუმათაჲ, დაღაცათუ განვარდეს მათგან, რაჟამს არა შეიწყნარეს ქრისტე, წინა-მოსწავებული მათდა წიგნებითა წმიდათა წინაჲსწარმეტყუელთაჲთა, რომელთა უწყებასა ყოვლად უმეცარ იყვნეს წარმართნი.

თარგმანებაჲ მათეს სახარებისაჲ თავი პბ
წმინდა იოანე ოქროპირი
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ხოლო გეტყჳ თქუენ: არღარა ვსუა მე ამიერითგან ნაყოფისაგან ამის ვენაჴისა ვიდრე მუნ დღედმდე, რაჟამს-იგი ვსუა ახალი სასუფეველსა მას მამისა ჩემისასა“ (26,29).:

...მკუდრეთით, სუფევს ღმერთი წარმართთა ზედა, რომელნი-იგი პირველ განდგომილნი იყვნეს და წარწყმედულნი, ვითარცა პავლე იტყჳს: „უცხო ცხორებისაგან, სასოებაჲ არა აქუნდა და უღმრთო იყვნეს სოფელსა შინა. ხოლო აწ ეგერა ქრისტე იესუჲს მიერო თქუენ ეგე, რომელნი იყვენით ოდესმე შორს, იქმნენით მახლობელ სისხლითა ქრისტესითა“. ამას სახელ-სდებს აწ სასუფეველად - აღდგომასა თჳსსა, ოდეს-იგი სუფევდა ღმერთი წარმართთა ზედა და იჴსნნა იგინი მონებისაგან ეშმაკისა. და ეტყჳს მოციქულთა, ვითარმედ: „არღარა ვსუა მე ამიერითგან ნაყოფისაგან ამის ვენაჴისა ვიდრე მუნ დღედმდე, რაჟამს-იგი ვსუა ახალი თქუენ თანა სასუფეველსა მამისა ჩემისასა“.

ხოლო რაჲსათჳს სუა უფალმან შემდგომად აღდგომისა? რაჲთა არა თქუან უგუნურთა, თუ: უცნებაჲ იყო აღდგომაჲ იგი. რამეთუ სახედ აღდგომისა აღესრულებოდა და დასამტკიცებელად მიღებაჲ იგი ჭამადისა და სასუმლისაჲ. ამისთჳს მოციქულნი იტყოდეს: „რომელი-იგი ღმერთმან აღადგინაო მესამესა დღესა და მისცა მას განცხადებულებაჲ, არა ყოველსა ერსა, არამედ მოწაფეთა მათ, რჩეულთა წინაჲთვე ღმრთისათა, რომელნი-ესე ვართ ჩუენ, რომელნი მის თანა ვჭამდით და ვსუემდით შემდგომად მკუდრეთით აღდგომისა მისისა“.

აწ უკუე ამას მოასწავებს და...

სრულად ნახვა