თარგმანი: უსაკუთრეს არს ესრეთ: ეგრეცა ჩუენ, ვიდრემდის ვიყვენით ჩჩჳლ, ნივთთა ქუეშე სოფლისათა ვიყვენით დამონებულ. ხოლო მიზეზი სიტყუათაჲ ამათ ზემო გჳთქუამს, ვითარმედ: ჴორცთა სიჩჩოსა სულიერისა სიჩჩოებისა სახედ შემოიღებს, რამეთუ ვითარცა-იგი ჴორციელად ჩჩჳლსა, მოქენესა ზრდისასა, არა ერწმუნების განსაგებელი მამისა თჳსისაჲ, რომელ არს მონაგები მშობელთაჲ, შვილთათჳს შეკრებული, არამედ უფალ ყოფადი იგი ჟამერთ ჰმონებს მზარდულთა და ეზოჲსმოძღურთა, მამისა მისისა მიერ დადგინებულთა, ეგრეთვე ჟამსა გონებათა ჩუენთა სიჩჩოებისასა არა გუარწმუნა ღმერთმან, ბუნებით დამბადებელმან და მადლით მამამან ჩუენმან, ჩუენთჳს წინაგანმზადებული ესე მადლი შვილებისაჲ, არამედ დამამონნა ნივთთა ამის სოფლისათა.
ნივთ ამის სოფლისა უწოდიან ქუეყანასა და ცეცხლსა, ჰაერსა და წყალსა, რომელთაგან არს კაცი და ყოველი აგებულებაჲ სოფლისაჲ. ხოლო აწ მოციქული ნივთთა სოფლისათა მონებად უწოდს შჯულიერთა მათ მსახურებათა, რომელნი-იგი მზისაგან და მთოვარისა, ღამეთა და დღეთა სრულ-იქმნებოდეს; რამეთუ დღეთაგან იქმნებიან შჳდეულნი და თუენი და წელიწადი, ხოლო შჯული იგი ძუელი ამათგან იმსახურებოდა — შაბათთაგან და...