თარგმანი: ესე იგი არს, ვითარმედ ნუვინ ზუაობს და შეურაცხიეს თავი თჳსი ბრძენ უფროჲს თჳსისა საზომისა. ნუცა მოიგონებნ საქმეთა, რომელნი ჩუენ არა დაგჳწესებიან. რამეთუ მოგუეცა სიბრძნე, არამედ არა ზუაობისათჳს, გარნა სიმდაბლისა. რამეთუ სიმდაბლესა ამას ადგილსა სიწმიდედ სახელ-სდვა, თქუა რაი, ვითარმედ: ბრძნობდინ სიწმიდესა. ვითარმცა იტყოდა, ვითარმედ: ბრძნობდინ სიმდაბლესა შინა. ხოლო სახელ-სდვა სიმდაბლესა სიწმიდე, რაჲთა გიჩუენოს, ვითარმედ რომელი არა მდაბალ იყოს, მას არცა სიწმიდე აქუს. მოეცემოდეს მაშინ მრავალთა თითოსახენი მადლნი და ვიეთნიმე მათგანნი ზუაობდეს, რომელთა უვაღრესი რაჲმე მადლი აქუნ — ანუ წინაჲსწარმეტყუელებაჲ, ანუ სხუაჲ რაჲმე, — მათ ზედა, რომელთა უდარესნი მადლნი მოეხუნეს; და კუალად, უდარესნი იგი უდიდესთა მათ ეშურებოდეს. ამისთჳს იტყჳს მოციქული, ვითარმედ ნუვინ ბრძნობნ და ზუაობნ უფროჲს წესისა, ნუცა ვინ ეშურებინ მეორესა. არამედ დაჯერებულმცა ხართ ღმრთისა ნიჭთა ზედა, ვითარცა ღმერთმან განუყო თითოეულსა, რამეთუ მან იცის უმჯობესი. ნუცამცა უკუე, რომელსა უდიდესი მადლი აქუს, ზუაობს მას ზედა, რამეთუ ღმრთისა ნიჭი არს, და არა თჳსითა ძალითა მოგებული....
ჰრომაელთა მიმართ 12:14
თარგმანი: გუასწავა რაჲ თუ ვითარ ჯერ-არს ყოფაჲ ძმათა მიმართ, აწ გუასწავებს, თუ ვიარ ვიყვნეთ მტერთა მიმართ. ხოლო არა იტყჳს, ვითარმედ: "წუ მიაგებთ ბოროტსა" ანუ "ნუ სწყევთ", არამედ რომელი ამათსა უფროჲს არს. აკურთხევდით და ულოცევდით, ნუ ხოლო ლიტონითა სიტყჳთა, არამედ უცილობელითა თანა-მოწამებითა საქმეთაჲთა, რაჟამს გიხაროდის მოხარულთა თანა და სტიროდით მტირალთა თანა.
თქუას ვინმე, ვითარმედ: "რაჲსათჳს პირველად უადვილესსა ამცნებს, რომელ არს სიხარული მოხარულთა თანა, და ეგრეთღა — უძნელესსა, რომელ არს ტირილი მტირალთა თანა?" არამედ არა ესრეთ არს, რამეთუ ტირილად მტირალთა თანა თჳთ ბუნებაჲ აიძულებს კაცსა, რაოდენცა ვინ ულმობელ იყოს, ზოგად მტერთათჳსცა და მოყუარეთა; ხოლო მოხარულთა თანა სიხარულსა, და უფროჲსღა, რაჟამს მტერთა კეთილი და სიხარული უხაროდის, — ამას სრულიადი შურისაგან და ძჳრისჴსენებისა თავისუფლებაჲ უჴმს.
მოხსენიებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის